ัดผ่านทำให้สติกลับคืนมาหลายส่วน
สิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดวนเวียนในหัวสมองรอบหนึ่ง
นางอดเงยศีรษะมองร่างซึ่งกำลังจูงมือตนเดินไปข้างหน้าไม่ได้ ท่ามกลางสายลมที่พัดปะทะใบหน้า มือใหญ่ของเขากุมมือนางเอาไว้ กระแสความร้อนแผ่ซ่านราง ๆ จากฝั่ามือ ไม่รู้เช่นกันว่าเหงื่อซึมจากฝั่ามืออีกฝั่ายหรือฝั่ามือตน
จางเจอไปอยู่ในคุกหลวงได้อย่างไร
ไฉนคนพวกนั้นมีท่าทีเหมือนมาช่วยเขา
มิหนำซ้ำเมื่อสักครู่จางเจอยังพูดว่าประตูเมืองทิศบูรพาวางกับดักไว้ เหมือนเขาจะรู้อะไรบางอย่างล่วงหน้า…
แต่เมื่อเห็นนางถูกชักพาเข้ามามีส่วนร่วมก็คล้ายไม่สบอารมณ์มาก ค่อนข้างเจือความโกรธขึ้ง
ความทรงจำจากชาติก่อนบอกเจียงเสวี่ยหนิงว่าการปล้นคุกครั้งนี้เป็นฝีมือนิกายสวรรค์และจากนิสัยของจางเจอ ยามที่เขาต้องติดคุกจริง ๆ ไม่มีผู้พิพากษาคนใดกล้าเขียนคำตัดสินจนเขาต้องเขียนคำตัดสินโทษให้ตนเองด้วยซ้ำ ความซื่อสัตย์เที่ยงตรงของเขาย่อมเห็นเป็นที่ประจักษ์
เขาไม่มีทางเกี่ยวข้องกับการปล้นคุกจริง ๆแน่
เหมือนจะมีแผนการบางอย่างซึ่งนางไม่รู้เรื่องแฝงเร้นอยู่
เจียงเสวี่ยหนิงทราบดีว่าตนอาจกลายเป็นสิ่งเหนือความคาดหมายของแผนการนี้ไปเสียแล้วนางจึงเดินปิดปากสนิทติดตามเขามาตลอดทางไม่กล้าเอ่ยปากพูดโดยพลการแม้แต่ประโยคเดียวด้วยเกรงว่าจะนำความยุ่งยากมาสู่จางเจอ
โชคดียามนี้บรรยากาศตึงเครียด จึงไม่มีผู้ใดสังเกตเห็นนาง
ชายร่างสกปรกผมเผ้ายุ่งเหยิงซึ่งกระชากตรวนขาดผู้น
