ตูเมืองทิศประจิมกันแล้ว เพื่อปั้องกันความผิดพลาด เจ้าควรส่งคนไปหน้าประตูเมืองพร้อมข้า จากนั้นเมื่อยืนยันได้แล้วว่าไม่มีการดักซุ่มตรงประตูเมืองค่อยพาคนตามข้าออกไป”
ชายฉกรรจ์ผู้เป็นหัวหน้ามีรอยแผลเป็นบนคิ้วดูดุร้ายอย่างเห็นได้ชัด
ครั้นได้ยินจางเจอพูดเช่นนี้แววตาก็ทวีความเย็นเยียบอีกหลายส่วน
ทว่าชั่วอึดใจที่เอามือกุมดาบก็เหมือนนึกอะไรออก เขาจึงไม่ได้แสดงอารมณ์ กลับเอ่ยว่า“เช่นนั้นขอข้าเดินทางร่วมกับท่านด้วยแล้วกันเพียงแต่ใต้เท้าจางต้องบอกกล่าวเหตุผลกันบ้างเดิมทีพวกข้าวางแผนกันไว้เสียดิบดี แล้วท่านอาศัยอะไรถึงมาบอกว่ามีการดักซุ่มทางนั้น หรือสงสัยว่าคนของวิหารข้าแพร่งพรายข้อมูล”
นิกายสวรรค์เน้นการช่วยเหลือเกื้อกูลและไว้เนื้อเชื่อใจ ครั้นเข้านิกายมาแล้วล้วนเป็นพี่น้องร่วมเป็นร่วมตาย
นี่คือกฎของนิกาย
เมื่อทุกคนได้ฟังถ้อยคำของชายฉกรรจ์ก็กระซิบกระซาบกันอย่างอดไม่ได้ สายตาที่มองจางเจอแปลกประหลาดกว่าเดิม
จางเจอย่อมรู้ว่าคำพูดของหัวหน้ากลุ่มนิกายสวรรค์กลุ่มนี้แฝงด้วยเจตนาร้าย แต่ในเมื่อเข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องแล้วก็มีแต่ต้องสละความปลอดภัยทิ้งเสีย
กู้ชุนฟางมีบุญคุณที่ให้การสนับสนุนเขา
เขาตอบด้วยความสงบเยือกเย็น “ข้าตกอยู่ในอันตรายเพราะช่วยกงอี๋เฉิง ราชสำนักปล่อยข่าวให้พวกเราคิดว่ากงอี๋เฉิงอยู่ในคุกหลวง แต่ทุกคนคงเห็นกันหมดแล้วสินะว่าไม่มีร่องรอยของกงอี๋เซียนเซิงแม้แต่น้อย เมื่อเป็นเช่นนี้ก็เห็นได
