มในใจของเขาภายในห้องโถงแห่งนี้เหมือนกัน ความล้ำลึกยากจะหยั่งถึงอันแสนคลุมเครือผุดในจิตใจอีกคราคุณหนูรองผู้นี้นับวันดูเหมือนจะยิ่งไม่ธรรมดามากขึ้นเรื่อย ๆ
โจวอิ๋นจือไม่รู้ว่าผู้ที่อยู่เบื้องหลังนางคือใครกันแน่ แต่ยิ่งเป็นเวลาแบบนี้ก็ยิ่งไม่กล้าชักช้าแม้แต่น้อย
ครั้นกลับถึงที่ว่าการองครักษ์เสื้อแพร เขาก็ไปแวะเวียนที่คุกหลวงเป็นพัก ๆ ประหนึ่งอาศัยอยู่ที่นั่น
เขาจึงพบคนของกรมอาญาบ่อยครั้ง
อย่างเช่นกู้ชุนฟาง หรือไม่ก็จางเจอหัวหน้าหน่วยย่อยแห่งกรมอาญาที่กู้ชุนฟางไว้เนื้อเชื่อใจคนของสามตุลาการย่อมไม่ถูกชะตากับองครักษ์เสื้อแพร แต่ก็ไม่มีเหตุผลที่จะไล่เขาไปเช่นกัน ดังนั้นจึงเข้าใจไปว่าองครักษ์เสื้อแพรอย่างพวกเขาไม่ยอมตายใจ ยังคิดจะสอดมือเข้ามายุ่งเรื่องนี้ ทำให้พูดจาประชดประชันใส่มากกว่าเดิมอย่างไม่เกรงใจ
โจวอิ๋นจือไม่แยแส
เมื่อเป็นเช่นนี้ ผ่านไปไม่นานนักเขาจึงพบคนผู้หนึ่งซึ่งมีท่าทีผิดปกติเข้าจริง ๆ คล้ายจะเป็นเจ้าหน้าที่เล็ก ๆ สังกัดกรมอาญา มักจะติดตามเข้ามาเดินเตร่ในคุกหลวงอยู่เสมอ สายตามองสอดส่ายไปยังผู้ที่ถูกจองจำตลอดเวลา ราวกับว่ากำลังวางแผนอะไรบางอย่างโจวอิ๋นจือสังเกตอยู่สองวัน ในที่สุดก็รู้สึกว่าคนผู้นี้มีปัญหาจริง
วันที่สามเขาจึงหาโอกาสขวางคนผู้นี้พร้อมใช้ดาบพาดคออีกฝั่ายในตรอกขนาดเล็กแห่งหนึ่งทันที
ครั้นข่มขู่ก็ถามเรื่องสำคัญออกมาได้จริง ๆ !
จากนั้นจึงไม่พูดพร่ำทำเพลงลอบคุมตัวคนผู
