ญชียกเข้าไปเก็บในห้องเก็บสมบัติของจวนเรา จากนั้นลองคำนวณเงินกองกลางและนำเงินออกจากจวนมาหนึ่งหมื่นแปดพันสองร้อยตำลึงถือเสียว่าให้จวนเราเป็นผู้ซื้อมาในราคาต่ำแทนก็แล้วกัน”
เจียงปั๋อโหยวยกกล่องขึ้นมาวางตรงหน้า
“รวบรวมมาทั้งหมดได้สามหมื่นตำลึง เจ้าลองดูสิ อยู่ในนี้ทั้งสิ้น”
สามหมื่นตำลึง
ต้องรู้ว่าต่อให้กวาดทรัพย์สมบัติของจวนชิงหย่วนปั๋อมาจนหมดเกลี้ยง เกรงว่าก็ไม่อาจนำเงินจำนวนสามหมื่นตำลึงออกมาได้ในทันที
หลายปีนี้เยี่ยนหลินมอบข้าวของให้นางมากมายเพียงใดย่อมเห็นเป็นที่ประจักษ์
เจียงเสวี่ยหนิงเปิดกล่องแล้วนับลวก ๆ ข้างในนั้นเป็นตั๋วแลกเงินมูลค่าใบละหนึ่งพันตำลึงที่กองรวมกันจนเป็นปึกหนาเตอะจำนวนสามสิบใบ
นางเอ่ยเสียงเบา “ลำบากท่านพ่อแล้วเจ้าค่ะ”
เจียงปั๋อโหยว “จวนหย่งอี้โหวเป็นสหายเก่ากับพวกเรา ช่วยได้เท่าไรก็ช่วยไปเท่านั้น เพียงแต่อีกไม่นานคดีของจวนโหวจะส่งมอบให้หน่วยงานสามตุลาการเป็นผู้ไต่สวนแล้ว หากเตรียมเพื่อใช้ในภายหลังยังพอทำเนา แต่หากคิดจะใช้ติดต่อวิ่งเต้น เกรงว่า…”
เจียงเสวี่ยหนิง “ลูกรู้จักขอบเขต ไม่ทำเรื่องเหลวไหลแน่นอนเจ้าค่ะ”
แม้นางจะกล่าวเช่นนี้ แต่เจียงปั๋อโหยวก็รู้สึกได้จริง ๆ ว่าช่วงนี้นางเจ้าคิดเจ้าแผนการขึ้นมาบ้าง กระทั่งว่ายังใช้คำพูดในวงราชการอีกด้วยออกจะ…
ฉลาดเฉียบแหลมมากไปหน่อย
บทที่ 104 เงามืดของนิกายสวรรค์ (2)เมื่อครู่ตอนยายหนูหนิงเล่าเหตุการณ์ของเวินเจาอี๋ซึ่งเกิดข
