้นเบนศีรษะกลับมาเล็กน้อยก็เหลือบเห็นโลหิตสด ๆ น่าสยดสยองบนชุดขาวพิสุทธิ์ของเซี่ยเวย ทำเอารู้สึกหน้ามืดตาลายแข้งขาอ่อนแรงอีกครา
ดังนั้นความฉุนเฉียวที่มีอยู่เต็มอกซึ่งไม่อาจระบายจึงพุ่งเปั้าไปยังเตาฉินและเจี้ยนซูที่อยู่ในห้องแทน
เขาตะโกนด้วยความเดือดดาล “พวกเจ้าสองคนไม่ต้องเก็บกวาดห้องแล้ว ลากตัวเซียนเซิงของพวกเจ้าไปเปลี่ยนชุดสะอาด ๆ ก่อนเถอะ!”เจี้ยนซูไม่เข้าใจ “เพราะเหตุใดขอรับ?”
หลี่ว์เสี่ยนยกมือข้างหนึ่งปิดหน้าเพราะกลัวว่าตนจะมองเห็นภาพที่อยู่ในห้องอีก เขาเต้นเร่าๆ อย่างไม่สบอารมณ์ “ยังจะมาเพราะเหตุใดอีก!ข้ากลัวเลือด!”
เตาฉิน “…”
เจี้ยนซู “…”
