้นอีกครา
เจียงเสวี่ยหนิงก้าวไปข้างหน้าอย่างเร็วรี่กระซิบเสียงเบาข้างใบหูเสิ่นจื่ออีประโยคหนึ่งเสิ่นจื่ออีกำลังขมวดคิ้วมองดูเหตุการณ์วุ่นวายตรงหน้า ครั้นได้ฟังก็มองเจียงเสวี่ยหนิงด้วยความประหลาดใจ ทว่าขบคิดเพียงเล็กน้อยก็แสดงความตื่นเต้นยินดีออกมาหลายส่วน เบนสายตาไปทางเซียวเยี่ย
กระบี่ที่เจียงเสวี่ยหนิงมอบให้เยี่ยนหลินก่อนหน้านี้ยังไม่ได้นำไปเก็บในคลังสมบัติ ชิงเฟิงกำลังยืนอุ้มอยู่ด้านข้าง
เสิ่นจื่ออีไม่พูดไม่จา สาวเท้าขึ้นหน้าไปเปิดกล่องและหยิบกระบี่เล่มนั้น กำลังจะเดินเข้าหาเซียวเยี่ย!
เซียวเยี่ยกับเยี่ยนหลินถือว่ารุ่นเดียวกัน แต่พอเขาเกิดมากลับถูกคนเปรียบเทียบกับเยี่ยนหลินไปเสียทุกเรื่อง ไม่ว่าอย่างไรเขาก็เป็นถึงบุตรชายผู้สืบสกุลของตระกูลเซียว แล้วจะให้รู้สึกดีได้อย่างไร?
ยิ่งไปกว่านั้น ก่อนหน้านี้ยังมีเรื่องลงไม้ลงมือกับเยี่ยนหลินอีก
ยามนี้เขาได้เห็นจวนหย่งอี้โหวกำลังประสบกาลวิบัติครั้งใหญ่อยู่ใกล้ ๆ อย่าได้เอ่ยเลยว่าสะใจมากเพียงใด ขาดก็แต่ปรบมือหัวเราะร่าแล้วด้วยเหตุนี้เขาจึงไม่เพียงไม่ได้แสดงสีหน้าตื่นตระหนกเช่นทุกคน แต่ยังเกลื่อนรอยยิ้มอีกด้วยไม่ได้สังเกตเห็นความผิดปกติทางฝังเจียงเสวี่ยหนิงและเสิ่นจื่ออีแม้แต่น้อยอย่างไรก็ตาม กระบี่เล่มนั้นหนักกว่าที่คิด
เสิ่นจื่ออีไม่ทันระวัง เพิ่งจะยกกระบี่ขึ้นมาก็ถูกน้ำหนักของมันถ่วงลงจนแทบจะเซถลาล้มลงกับพื้น
เมื่อเป็นเช่นนี้จึงดึงดูดสายต
