ยับกายลุกเบา ๆ พร้อมเดินไปเบื้องหน้า
เยี่ยนหลินช้อนตามองเขา แล้วหมุนกายหันข้างไปทางอีกฝั่าย
ผู้ดำเนินพิธีการยืนก้มศีรษะอยู่ด้านข้างเซี่ยเวย บ่าวภายในจวนส่งถาดเคลือบเงาซึ่งวางกวานไว้มาให้ผู้ดำเนินพิธีการเป็นคนถือ
กวานครอบมวยผมชิ้นนั้นวางอย่างสงบนิ่งบนถาด มันทำจากหยกขาวแกะสลัก กว้างสามชุ่นสูงชุ่นครึ่ง ยอดของกวานโค้งงอนไปด้านหลังเป็นริ้วหกแถบ ดูโบราณเรียบง่าย เปล่งประกายวาววามใต้แสงอาทิตย์
นอกจากนี้ยังมีปินไม้เรียบง่ายคู่หนึ่งวางอยู่ข้างกวาน
กวานทองคำส่วนใหญ่จะคู่กับปินหยกในขณะที่กวานหยกโดยมากจะคู่กับปินไม้ คู่แรกนั้นหรูหรา ส่วนคู่หลังแสดงถึงความสง่างามอยู่หลายส่วน
การอบรมสั่งสอนของจวนหย่งอี้โหวเป็นเช่นไรจึงเห็นเป็นที่ประจักษ์
เซี่ยเวยเอ่ย “พิธีสวมกวานคือจุดเริ่มต้นของจริยธรรมทั้งปวง ผู้บรรลุเป็นผู้ใหญ่นั้น ในฐานะที่เป็นบุตร เป็นน้อง และเป็นผู้เยาว์ จักต้องประพฤติตามหลักของความกตัญู ความเคารพรัก และความนอบน้อม เช่นนี้แล้วจึงจะเป็นคนที่ดี ในภายหลังก็จะพัฒนาไปปกครองคนได้ วันนี้เวยได้รับคำเชิญจากท่านโหวให้มาสวมกวานให้เจ้า หวังว่าซื่อจื่อจะจดจำคำสั่งสอนในวันนี้ให้ดี”
เขาประคองกวานหยกขึ้นมาจากถาด
เยี่ยนหลินสะบัดเลิกชายชุด คุกเข่าตัวตรงอยู่เบื้องหน้าเขา
ความสนใจของทุกคนอยู่ที่มือเซี่ยเวย ไม่ได้สนใจมากนักว่าเขาพูดอะไร ถึงอย่างไรคำอวยพรในพิธีสวมกวานพูดไปพูดมาก็ทำนองเดียวกันทว่าเจียงเสวี่ย
