กอับอาย เมื่อถูกผู้อื่นเยาะเย้ย พวกเขาจึงไม่ยอมแพ้ คิดหาวิธีตอบโต้ด้วยคำพูดที่รุนแรง
สวี่เถาเห็นว่าฝ่ายตัวเองกำลังเสียเปรียบ ทุกคนสีหน้าไม่สู้ดีนัก เขาจึงเอ่ยขึ้นอย่างเย็นชาว่า “หึ! แล้วพวกเจ้าที่ซื้อโอสถบำรุงปราณมาสองเม็ดนั้นมีประโยชน์อย่างไรเล่า? อย่างไรเสีย พวกเจ้าก็ไม่ได้ฝึกฝนด้วยตนเอง พวกเจ้าคิดจะพึ่งพาเงินทองและโอสถไปตลอดชีวิตหรือ? ในอีกสองวันข้างหน้าก็จะถึงวันเปิดเรียน เมื่อนั้นมาดูกันว่าผู้ใดจะสามารถ แย่งชิงตำแหน่งหัวหน้าชั้นมาได้ ค่อยมาดูกันว่าพวกเจ้ามีฝีมืออะไรมาสู้กับข้า!!”
สวี่เถาพูดจบก็จากไปอย่างหยิ่งผยอง มุ่งหน้าไปยังป่าหลังภูเขาเพื่อหาที่เงียบสงบในการฝึกฝน
เหล่าศิษย์บุตรหลานผู้ฝึกยุทธ์ที่เหลือ เมื่อได้รู้ความจริงแล้ว จึงตะโกนด่าทอทันที “ที่แท้ก็ซื้อโอสถมากินนี่เอง นั่นนับว่าเป็นผู้มีพรสวรรค์อย่างไร? พวกเจ้ายังต้องหวังพึ่งเงินของตระกูลอยู่ดี ถ้ามีฝีมือก็ฝึกฝนด้วยตนเองสิ!”
หลังจากนั้นทั้งสองฝ่ายก็โต้เถียงกันอยู่พักหนึ่ง ต่างก็หน้าแดงด้วยความโกรธ ท้ายที่สุดก็แยกย้ายกันไปด้วยความโกรธแค้น ดูท่าวันเปิดเรียนคงจะมีศึกหนักในการแย่งชิงตำแหน่งหัวหน้าชั้น
ศิษย์ทั้งหกสิบคนจะถูกจัดอยู่ในชั้นเรียนเอก โดยจะมีหัวหน้าชั้นเรียกว่า หัวหน้าชั้นเอก ศิษย์แต่ละคนจะได้รับค่าตอบแทนเป็นหินวิญญาณสามก้อนต่อเดือน ส่วนหัวหน้าชั้นนอกจากจะได้รับค่าตอบแทนเพิ่มอีกหนึ่งก้อนต่อเดือนแล้ว ยังได้รับสิทธิพิ
