บอกอะไร
เจียงเสวี่ยหนิงเองก็ไม่แน่ใจ
ในค่ำคืนที่มีฝนตกอย่างเดียวดายและบรรยากาศอันอึมครึมนี้ นางย้อนนึกถึงความเห็นแก่ตัวและความต่ำช้าของตน…
ภายในเรือนส่วนในของจวนตระกูลเจียง นางนับไปนับมาก็ไม่มีใครให้ใช้งานได้เลยสักคนมิหนำซ้ำต่อให้เรื่องของจวนหย่งอี้โหวไม่มีโจวอิ๋นจือ แต่ก็ยังมีผู้อื่นอยู่ดี ในเมื่อเป็นเช่นนี้ การเลือกใช้งานโจวอิ๋นจือย่อมดีกว่าไม่ใช้งานเลยเนื่องด้วยอย่างน้อยนางก็รู้พื้นเพนิสัยของเขาดีอีกทั้งเขายังเป็นคนที่แอบส่งข่าวให้จวนหย่งอี้โหวเพื่อให้ตระกูลเยี่ยนเตรียมการได้อีกด้วย
ส่วนปัญหาที่ว่าผู้อื่นจะสงสัยว่านางรู้เรื่องที่จะเกิดกับจวนหย่งอี้โหวได้อย่างไรนั้น กลับไม่ต้องกังวล
โจวอิ๋นจือเป็น ‘คนฉลาด’ มีความคิดอ่านลึกซึ้ง คงคาดเดาไปว่านางรู้เรื่องนี้จากบิดาหรือไม่ก็ผู้มีอำนาจคนอื่น เนื่องจากโลกนี้ไม่มีความลับอยู่แล้ว ส่วนด้านเยี่ยนหลินแม้ยังอายุไม่มาก แต่ก็พอเข้าใจเรื่องราวในแวดวงขุนนางอยู่บ้าง ต่อให้เขารู้ว่านางทราบเรื่องที่จวนโหวจะเกิดเหตุล่วงหน้า ก็คงคิดว่านางรู้มาจากโจวอิ๋นจือจากนั้นถึงให้โจวอิ๋นจือมาบอกเรื่องนี้อีกที
เป็นธรรมดาที่คนฉลาดมักไม่ชอบพูดอะไรให้ชัดเจน
ยิ่งไปกว่านั้นนี่ไม่ใช่เรื่องเข้าใจยาก พวกเขาย่อมสร้างคำอธิบายอันสมเหตุสมผลที่สุดออกมาได้อยู่แล้ว เมื่อเป็นเช่นนี้นางก็เก็บงำตนเองต่อไปได้
เสียงนางแผ่วเบาอ่อนโยนและอบอุ่น มีพลังทำให้คนรู้สึกผ่อนคลายและสงบลงอย่างน
