เล่นเพียงแต่…
เพียงแต่ในราชสำนักมีผู้ใดไม่รู้บ้างว่าเซี่ยเวยเป็นผู้ที่มีมนุษยสัมพันธ์ดีมากเพียงใด นี่คุณหนูรองเจียงไปถกเถียงสิ่งใดมากันแน่ ถึงถูกเซี่ยเซียนเซิงซึ่งมีนิสัยเยี่ยงนักปราชญ์ทำให้ตกใจกลัวจนมีสภาพเป็นเช่นนี้
เจียงเสวี่ยหนิงกลับไม่ตอบคำ
นางมุ่งตรงไปยังห้องของตนเอง หันกลับมาปิดประตู ก่อนจะค่อย ๆ ไถลร่างนั่งลงโดยแผ่นหลังแนบบานประตู ใช้สองมือปิดหน้าตัวเอง ก้มแนบหัวเข่าที่งอคู้ขึ้นมา
ตอนนี้นางถึงได้ยินเสียงเต้นของหัวใจและเสียงลมหายใจของตนได้ชัดเจน
นางยังมีชีวิตอยู่
บริเวณหน้าต่างบานเล็กทางทิศเหนือ แสงตะวันลอดผ่านกระดาษกรุหน้าต่างสีขาวราวกับหิมะ ฝุั่นละอองขนาดเล็กละเอียดลอยล่องกลางอากาศ ราวกับจุดแสงสว่างขยับกระเพื่อมไหวในสายน้ำ
เจียงเสวี่ยหนิงเงยหน้าจ้องมองฝุั่นละอองอยู่นาน
ทันใดนั้นก็เปล่งเสียงหัวเราะออกมา เป็นเสียงหัวเราะเต็มไปด้วยความสุขสาแก่ใจ ทั้งยังระคนการเย้ยหยันตนเอง
เซี่ยเวยบอกว่าจะไม่สังหารนาง!
คนเจ้าเล่ห์เช่นนี้ นางควรเชื่อหรือไม่
ทว่านางในตอนนี้ไม่ใช่ฮองเฮาและปราศจากอำนาจใด ๆ ในมือ เป็นเพียงเด็กสาวที่อยู่แต่ในเรือนผู้หนึ่ง ต่อให้ถูกโจรภูเขาเข่นฆ่าสังหารขณะออกไปข้างนอก ก็คงไม่ได้ก่อระลอกคลื่นอันยิ่งใหญ่เท่าใดนัก หากคิดจะปิดบังหูตาผู้คนย่อมมีวิธีการสารพัดอย่าง
——————–1. ในรอยแตกยังมีแสงสว่าง เป็นสำนวนหมายถึงแม้จะตกอยู่ในสถานการณ์สิ้นหวังแต่ก็ยังพอจะมีความหวังอยู่
บทที
