ซียวซูแต่เพียงผู้เดียว เมื่อนางลงจากรถก็มีอีกสองคนตามลงมาด้วย
ครั้นเจียงเสวี่ยหนิงมองเห็นก็ต้องเลิกคิ้วเล็กน้อย
เฉินซูอี๋ บุตรีเฉินอวิ๋นจิ้นมหาบัณฑิตแห่งสำนักมหาบัณฑิต แม้จะไม่ค่อยได้เข้าวัง และไม่ถือว่าสนิทสนมกับองค์หญิงใหญ่เล่อหยางมากนักทว่ากลับสนิทสนมกับเซียวซูอย่างยิ่งนั่นเป็นเพราะทั้งสองคนมีชาติตระกูลเสมอกันในเมืองหลวง
แม้ว่ารูปโฉมโนมพรรณจะไม่ได้โดดเด่นจับตาเช่นเซียวซู แต่คนกลับเหมือนดั่งนาม[1] สูงส่งสง่าริมฝีปากมักประดับรอยยิ้มบาง ทว่าดวงตากลับแฝงความเจ้าคิดเจ้าแผนการอยู่บ้าง เป็นคนรอบคอบและระแวดระวัง
ส่วนอีกคนก็น่าสนใจ
ดวงตากลมโตดุจเมล็ดซิ่ง[2] คิ้วโก่งดั่งใบหลิวทำผมทรงมวยก้นหอยเดี่ยว ใบหูประดับต่างหูหยกขาวรูปจันทร์เสี้ยวคู่หนึ่ง บริเวณหน้าอกยังห้อยประดับแม่กุญแจหยกอันวิจิตร ล้วนดูดีงดงาม พินิจจากการแต่งกายก็รู้แล้วว่าชาติตระกูลไม่ธรรมดา เพียงแต่ขณะลงจากรถคุณหนูตระกูลขุนนางผู้นี้กลับหัวคิ้วขมวดมุ่น แฝงความหงุดหงิดเล็กน้อย กระทั่งกอปรด้วยความขุ่นมัวหลายส่วน คล้ายเผชิญเรื่องที่ยากจะแก้ไขและทำให้ไม่สบอารมณ์บางอย่างมา
เจียงเสวี่ยหนิงมีความทรงจำต่อนางล้ำลึกเหลือเกิน
เหยาซี บุตรีของอำมาตย์[3]เหยา ผู้ดำรงตำแหน่งเสนาบดีกรมขุนนาง
ผู้เกือบจะได้วิวาห์เป็นภรรยาของจางเจอทว่าเจรจาเรื่องวิวาห์ไปได้ครึ่งเดียวก็เสียใจกับเรื่องมงคลครั้งนี้เจียนตาย ทั้งยังสั่งให้คนแพร่ข่าวลือเหลวไหลว่าจางเจอ ‘