คำถามนี้วนเวียนในสมองเจียงเสวี่ยหนิงตลอดคืน แต่ก็ไร้คำตอบ
นางไม่รู้ว่าการคัดเลือกอย่างเป็นรูปธรรมนั้นเป็นอย่างไร เมื่อเป็นเช่นนี้ต่อให้มีผู้ต้องสงสัยในใจจำนวนหนึ่ง แต่ก็ไม่อาจพิสูจน์ได้
เช้าวันรุ่งขึ้นก็มีข่าวที่เกี่ยวข้องกับการคัดเลือกพระสหายร่วมศึกษาขององค์หญิงใหญ่เล่อหยางแพร่สะพัดต่อเนื่องมากขึ้น
อย่างเช่นรายชื่อพระสหายร่วมศึกษาที่ได้รับการคัดเลือกในรอบแรกเซียวซูคุณหนูใหญ่แห่งจวนเฉิงกั๋วกงซึ่งเป็นเพื่อนเล่นกับเสิ่นจื่ออีมาตั้งแต่เด็กย่อมอยู่ในนั้นคราวนี้ยังมีคุณหนูผู้มีความรู้และได้รับการอบรมสั่งสอนอย่างยอดเยี่ยมจากตระกูลผู้สูงศักดิ์และขุนนางใหญ่อีกสิบเอ็ดคน
และในนั้นมีเจียงเสวี่ยหนิงผู้ ‘โชคดี’ รวมอยู่ด้วย
ขณะเดียวกันเจียงเสวี่ยหนิงก็สังเกตเห็นว่าคุณหนูตระกูลฝานซึ่งเสิ่นจื่ออีขานให้เป็นผู้ชนะการแต่งกลอนและคุณหนูรองโหยวเย่ว์แห่งจวนชิงหย่วนปั๋อซึ่งชนะการวาดภาพที่จวนชิงหย่วนปั๋อคราวก่อนก็อยู่ในรายชื่อด้วย
หากให้กล่าวถึงสิ่งที่ต้องเรียนรู้กันอย่างเป็นรูปธรรม สิ่งที่เหล่าบุรุษแคว้นต้าเฉียนต้องศึกษามีมารยาทพิธี คีตดนตรี การยิงเกาทัณฑ์ การบังคับรถม้า อักขรวิธี และการคิดคำนวณ ส่วนสตรีทั่วไปกลับได้เรียนอย่างมากก็แค่ตัวอักษรไม่กี่คำ ทั้งยังเป็นเพียงสิ่งที่พึงรู้ก็ได้ไม่รู้ก็ได้จำพวกงานเย็บปักถักร้อย การเขียนโคลงกลอนหรือวาดภาพอะไรทำนองนั้น
ทว่าเสิ่นจื่ออีเป็นองค์หญิง มิหนำซ้ำเดิมทีก็มีสิ่
