ณหนู เป็นท่าน! เป็นท่านเจ้าค่ะ!”
เจียงเสวี่ยหนิงได้ยินเสียงแล้วปวดหัวเนื่องด้วยเด็กสาวเหลียนเอ๋อร์ผู้นี้มีนิสัยนอกกรอบ ความคิดความอ่านต่างจากนาง
ฉะนั้นหากเหลียนเอ๋อร์รู้สึกว่าเป็นเรื่องดี นั่นจะต้องเป็นเรื่องแย่อย่างแน่นอน
พู่กันขนแพะขนาดเล็กซึ่งกำลังขีดเขียนบนสมุดบัญชีพลันหยุดชะงัก เจียงเสวี่ยหนิงหนังตากระตุกคราหนึ่ง เอ่ยถามว่า “อะไรคือเป็นข้า?”
เหลียนเอ๋อร์หอบหายใจ “เข้าวัง! เข้าวังเป็นพระสหายร่วมศึกษาเจ้าค่ะ!”
เจียงเสวี่ยหนิงขนลุกชัน โยนพู่กันทิ้งพร้อมผุดลุกพรวด “เจ้าว่าอะไรนะ?!”
เหลียนเอ๋อร์ยังไม่เข้าใจสถานการณ์ นึกว่านางดีใจจะแย่อยู่แล้ว จึงรีบอธิบายว่า “ในรายชื่อของพระสหายร่วมศึกษาที่กำหนดมาจากภายในวังมีชื่อของคุณหนูอยู่เจ้าค่ะ! ชื่อที่นายท่านเสนอเข้าวังเป็นชื่อของคุณหนูใหญ่ ไม่ทราบเพราะเหตุใดจึงไม่ถูกเลือก แต่กลับเพิ่มชื่อของท่านโดยตรงท่านกำลังจะได้เป็นพระสหายร่วมศึกษาขององค์หญิงแล้วนะเจ้าคะ!”
“…”
สมองของเจียงเสวี่ยหนิงพลันบังเกิดเสียงดัง‘วิ้ง’ ความคิดสารพัดอย่างไหลทะลักดั่งสายน้ำหลาก
สุดท้ายก็มีแค่ทางเดียว
ทั้งที่ไม่ได้เสนอชื่อ แต่ในใบรายชื่อพระสหายร่วมศึกษากลับมีเสียอย่างนั้น
วังหลวงเป็น ‘สนามรบ’ ของจริงเชียวนะ
ที่แท้เป็นผู้ใดกันแน่ที่ลอบแทงข้าข้างหลัง
