ลาดนั่นเอง!
บัดนี้คำพูดดังก้องในหูอีกครา เมื่อหวนคิดถึงคำเรียกขาน ‘คุณหนูรองหนิง’ ซึ่งแฝงความนัยลึกซึ้ง เจียงเสวี่ยหนิงก็ยกมือขึ้นมาจับลำคอของตนเอง นางถึงพบว่าความอบอุ่นของนิ้วมือปลาสนาการไปเสียแล้ว มันกำลังสั่นระริก!เซี่ยเวยไม่ใช่คนใจดี
ช่วงสองปีสุดท้ายในชาติก่อน ชื่อของเขาเฉกเช่นเงาทะมึนมืดขนาดมหึมาที่แผ่คลุมทั่วทั้งราชสำนักและวังหลวง สร้างความพรั่นพรึงแก่ผู้คนจนต้องก้มหน้ายามก้าวเดิน
ถังเอ๋อร์และเหลียนเอ๋อร์เห็นนางเป็นเยี่ยงนี้ก็ตกใจลนลาน “คุณหนู คุณหนูเป็นอะไรไปเจ้าคะ!”
เจียงเสวี่ยหนิงจำไม่ได้แล้วว่าคำพูดผิดทำนองคลองธรรมอย่างใหญ่หลวงคือเรื่องใดทว่าหลังจากย้อนเวลากลับมาเกิดใหม่ นางก็ตระหนักรู้เรื่องราวได้กระจ่างขึ้น สิ่งนี้เองที่ช่วยให้นางวิเคราะห์ได้ว่าตนอาจต้องเผชิญสถานการณ์ยากลำบากในอีกไม่ช้า
เซี่ยเวยจะเกิดความคิดสังหาร
เจียงเสวี่ยหนิงลดนิ้วมือที่แทบจะไร้ความรู้สึกลงช้า ๆ นางกะพริบตา กล่าวอย่างเหม่อลอยเล็กน้อย “ถังเอ๋อร์ เจ้าช่วยกลับไปดูทีสิว่าโจวอิ๋นจือยังอยู่หรือไม่…”