นยามราตรี เมื่อหลี่ลี่ยกตำราวิหารแห่งราตรีขึ้นมาจ่อใกล้ดวงตา เขาก็จะมองไม่เห็นสิ่งใดเลย เพราะต้องอาศัยแสงสว่างจึงจะมองเห็นภาพวาดได้ ทว่าด้วยทักษะเนตรราตรีที่สามารถมองเห็นในความมืด ทำให้เขามองเห็นถึงความลึกลับของตำราเล่มนี้
ตำราวิหารแห่งราตรีลึกลับซับซ้อนเช่นนี้ ย่อมต้องเป็นของวิเศษอย่างแน่นอน แต่ของสิ่งนี้จะมีประโยชน์อย่างไรนั้น หลี่ลี่ก็ยังไม่อาจทราบได้
หลี่ลี่ยังไม่เข้าใจในหลักการของตำราเล่มนี้ เขาจึงวางตำราวิหารแห่งราตรีลงอีกครั้ง ให้ห่างออกไปอีกเล็กน้อย แล้วเพ่งมองอย่างพินิจ
เขาเพ่งมองอยู่นาน พลิกดูทั้งเล่มหลายรอบและค้นหาอยู่นาน ทว่าก็ไม่พบความลับใดใด มีเพียงแค่หน้าปกของตำราเท่านั้นที่เปลี่ยนแปลงไป
เมื่อหลี่ลี่จ้องมองหน้าปกตำรานั้นเป็นเวลานาน ชั่วขณะหนึ่งเขาก็รู้สึกวิงเวียนศีรษะ ทันใดนั้นก็พบว่าตัวเองอยู่ในหอคอยที่ไม่คุ้นเคย
“สถานที่แห่งนี้คือที่ใดกัน?!”
ความตื่นตระหนกกลืนกินไปชั่วขณะแต่เพียงแค่พริบตาเดียวหลังจากนั้น เขาพบว่าตนเองกลับมาอยู่ในห้องโถงอีกครั้ง ทุกสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นราวกับเป็นภาพลวงตา
ทว่าภาพลวงตานั้นช่างสมจริงเหลือเกิน ใบหน้าของหลี่ลี่เต็มไปด้วยเหงื่อไหลออกจนเปียกชุ่ม พร้อมกับรู้สึกว่าหัวใจนั้นเต้นรัวเป็นอย่างมาก
เมื่อหลี่ลี่กลับมาเป็นปกติ เขาก็มองไปที่ตำราวิหารแห่งราตรีอีกครั้ง เขารู้สึกว่าหอคอยที่ปรากฎเมื่อครู่ ช่างดูคล้ายกับในภาพหน้าปกของตำราเล่มนี้ยิ่งนัก
หลี
