เมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่เชื่อมัน ภูตอสรพิษสองหัวก็กล่าวว่า “หากข้าสาบานกับเต๋าเซียนก็พอแล้วกระมัง? ไว้ข้าช่วยเจ้าปลดผนึกแล้ว เราทั้งสองจะร่วมมือกันจัดการเจียงผิงอันเสีย”
“ตราบใดที่จัดการเจียงผิงอันได้ ในภพบุกเบิกนี้ก็ไม่มีใครหยุดเราได้แล้ว เราจะสามารถกลืนกินได้ทุกสิ่ง บางทีเราอาจใช้เซียนในภพบุกเบิกในการทะลวงขอบเขตเซียนปฐพีก็เป็นได้!”
ที่มันถูกเจียงผิงอันควบคุมได้ง่าย ๆ ก็เพราะมันร่อนเร่ในเวิ้งจักรวาลมาเนิ่นนาน เสียพลังไปมหาศาลยิ่ง แต่ยามนี้เมื่อฟื้นตัวแล้ว มันย่อมสามารถผนึกกำลังกับมารร้ายนี่ฆ่าเจียงผิงอันได้แน่แท้
ยามเจียงผิงอันตกตาย มันก็สามารถกระทำการในภพบุกเบิกได้ตามใจ ฝีมือระดับมันแทบจะไร้เทียมทานในภพบุกเบิกอยู่แล้ว
ให้ภพใหญ่โตเช่นนี้อยู่ในการควบคุมของขยะเหล่านี้ เสียทรัพยากรเปล่าแท้ ๆ
ยามมารร้ายเห็นโอกาสหนี มันก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที “เจ้าสาบานต่อเต๋าสวรรค์ก่อน แล้วข้าจะจ่ายปราณเซียนให้เจ้า”
เพื่อแสดงความจริงใจ ภูตอสรพิษสองหัวก็หาลังเลไม่ สาบานออกมาทันที “ข้าสาบานต่อเต๋าสวรรค์ ยามผนึกของข้าถูกปลด ข้าจะช่วยเจ้าทำลายตรวน”
