บทที่ 850 เศษศาสตราเทพ
อวี๋ซู่ถูกพลังวิญญาณของเจียงผิงอันตรึงตัว ภายใต้ฤทธิ์กดดันแห่งความตาย เขาจึงต้องนำข้อมูลออกมาแลกเพื่อเอาตัวรอด
“โอ้? ความลับใหญ่โต?”
เจียงผิงอันสนอกสนใจขึ้นมาทันที “ว่ามา ความลับอะไร”
“รับปากข้าก่อนว่าหลังบอกไปแล้ว เจ้าจะไม่ฆ่าข้า” อวี๋ซู่ออกเงื่อนไข
“ได้ ตราบใดที่ความลับนี้ใหญ่โตพอและดีสำหรับข้า ข้ารับปาก” เจียงผิงอันตอบ
“สาบานต่อเต๋าเซียนด้วย” อวี๋ซู่ไม่เชื่อใจเจียงผิงอัน
“หากไม่เชื่อข้า เจ้าก็ตายได้เลย” พลังวิญญาณของเจียงผิงอันแปรเปลี่ยนเป็นกระบี่ ฟันวิญญาณอีกฝ่ายตรง ๆ
อวี๋ซู่เหลือเพียงครึ่งร่าง วิญญาณของเขาหม่นรัศมี สีหน้าพลันแตกตื่น รีบอ้อนวอนขอความเมตตา “อย่าฆ่าข้า! ข้าพูดแล้ว! ข้าพูดแล้ว!”
ยามนี้เขาอยากผรุสวาทมารดานัก เด็กนี่มีมนุษยธรรมตรงไหน ในเมื่อไม่สาบานต่อเต๋าเซียน ต้องอยากรู้ความลับแล้วฆ่าเขาแน่ ๆ
“เช่นนั้นก็อย่ามากความ” เจียงผิงอันยังคงมีความอดทนต่ำต่อศัตรูเช่นเคย
“รู้จักศาสตราเทพหรือไม่?”