เจียงผิงอันโคจรพลังแห่งภพภูมิ แรงกดดันรุนแรงทำให้ยอดฝีมือระดับเซียนมากมายเข่าทรุดลงกับพื้นอย่างเกินทานทน
เยี่ยหวงจี๋มิคาดว่ามดปลวกในสายตาเขาเมื่อครู่จะแข็งแกร่งได้ถึงเพียงนี้ ปราณทรงพลังนี้มิต่างจากเซียนสวรรค์อย่างเขาเท่าไหร่เลย
หลังเงียบไปครู่หนึ่ง เยี่ยหวงจี๋ก็ชำเลืองเจียงผิงอันอย่างแสนเฉยชา หันเดินกลับเรือศึกแล้วสั่งการคนอื่น ๆ “ไป”
เขามิได้กลัวเจียงผิงอัน แต่ไม่อยากเสียเวลา ไร้จำเป็นต้องสู้แย่งภพนี้
ที่แห่งนี้อยู่ไกลจากภพเซียน หากบุ่มบ่ามสู้กันก็จะเสียปราณมากมาย หากฟื้นปราณไม่ทัน ก็มิอาจรับมืออันตรายอื่นได้ยามพบเข้า
เริ่มจากหาภพภูมิอื่นในละแวกใกล้เคียงก่อน หากไม่มีค่อยย่องกลับมาเล่นงานอีกฝ่ายยามมิได้ตั้งตัว
ยอดฝีมือคนอื่น ๆ ของราชวงศ์เซียนสกุลเยี่ยสิ้นความหยิ่งผยองเมื่อครู่ไป พวกเขารีบตามเยี่ยหวงจี๋กลับเข้าเรือศึก ควบคุมเรือศึกออกจากภพแร้นแค้น
“ภพขยะพรรค์นี้กลับมีผู้ควบคุมอำนาจภพภูมิได้อยู่ ไฉนเจ้านั่นจึงประหลาดนัก”
“ขอเพียงคนผู้นี้ป้วนเปี้ยนอยู่ในภพภูมิ ก็จะไร้เทียมทานต่อตัวตนขอบเขตเซียนสวรรค์ลงไป”
ปวงชนล้วนขวัญเสียกับอำนาจภพภูมิที่เจียงผิงอันแผลง
