ื่อว่าปาเชโก้ก็คงเหมือนตน มีบางแง่มุมที่เหนือกว่าคนทั่วไป
หลังจากมองดูปาเชโก้ออกจากห้องทำงาน บาร์ตันนั่งลงอีกครั้ง ถอนหายใจเงียบงันและเชื่องช้า
ในฐานะคนธรรมดาที่มีสติปัญญาปานกลาง มันย่อมเห็นว่าเหตุการณ์เกี่ยวกับแฟร์นันเต็มไปด้วยความแปลกประหลาด เข้าข่ายศาสตร์เร้นลับและพิธีกรรมเชิงศาสนา
นอกจากนั้น มันยังสนใจในประเด็นการแบ่งกลุ่มของตระกูลทามาร่า รวมถึงความลับทางประวัติศาสตร์ที่แฟร์นันแบ่งปัน
แต่มันทราบดี ตนไม่ควรขุดคุ้ยลึกลงไป เป็นเรื่องดีแค่ไหนแล้วที่คนธรรมดาได้เห็นส่วนที่จมอยู่ของภูเขาน้ำแข็งโดยแล้วรอดชีวิตมาได้ หากใครอยากรู้อยากเห็นเบื้องล่างของภูเขาน้ำแข็ง คนผู้นั้นย่อมจมน้ำตาย
ประสบการณ์เกี่ยวกับนักโบราณคดีในอดีตทำให้บาร์ตันหวาดกลัวที่จะใช้ชีวิตโลดโผน
สำหรับมัน ความอยากรู้อยากเห็นคือคุณสมบัติที่บาร์ตันไม่ต้องการมากที่สุด
หลังจากแอบถอนหายใจสักพัก บาร์ตันลงมือทำงานต่อ
ใกล้เที่ยง มันเก็บข้าวของบนโต๊ะ หยิบเสื้อนอกและหมวกที่แขวนไว้บนราวขึ้นมาสวม ออกจากห้องทำงานและเดินไปยังแผนกกฎระเบียบ
ก๊อก ก๊อก ก๊อก! บาร์ตันเคาะประตูไม้ตรงหน้า
เพียงไม่นาน ปาเชโก้เปิดประตูและกล่าวกับบาร์ตัน
“ขออีกห้านาที ผมติดงานอยู่”
“ไม่มีปัญหา” บาร์ตันตอบโดยไม่ลังเล
“เข้ามารอข้างในสิ” ปาเชโก้เชื้อเชิญอย่างเป็นกันเอง
บาร์ตันก้าวเข้าไปในแผนกกฎระเบียบ หาเก้าอี้ให้ตัวเองนั่ง
มันมองไปรอบตัว พบเจ้าหน้าที่อีกหกถึงเจ็ดคนใน
