งควายุสลาตัน! คืนมันอะไรกัน!” คนคุมถอน หายใจยาว “ไดแตหวังวาสาวสวยขางลางจะไมไดรับอันตราย” อีกคน เสริมดวยสีหนาเปนกังวล มันหมายถึงโสเภณีผูเขามาหาลูกคาในผับ “ไมตองหวง พวกหลอนสบายดี” ไคลนเดินผานกลุมคนคุมรานไปเคาะประตูหองทํางานของ ฉลามขาว “ใคร?” แฮมิลตันถาม “ผมเองบอส ขางลางเกิดเรื่องขึ้นอีกแลว!” ไคลนเลียนแบบ พฤติกรรมของคนคุมรานหลังจากเคยเฝาจับตามองมาสักพัก “บัดซบ!” แฮมิลตันแผดเสียง “เขามาอธิบายรายละเอียด ใหฉันฟง!” ไคลนบิดกลอนประตูและเดินเขาไป เมื่อหองปดสนิท ชายหนุมสลายเวทมนตรลวงตาบนเสื้อผา กลามเนื้อบนใบหนาเริ่มยุบพองและเปลี่ยนรูปลักษณกลับเปน ลูกคาหนาใหมคนเดิม ชายผมทองตาสีฟา เจาของใบหนาจืดชืด ไมมีจุดเดน “นี่แก…” แฮมิลตันพลันผงะ พลางรีบอาปากกวางเตรียมสง เสียงตะโกน ในเวลาเดียวกัน เกล็ดปลาจํานวนมากเริ่มผุดขึ้นบนหลังมือ ฉลามขาว กอนจะลุกลามไปทั่วรางกายอันอวบอวนและสูงใหญ อยางไรก็ตาม หัวใจแฮมิลตันพลันเตนผิดจังหวะกะทันหัน ความหวาดกลัวจากกนบึ้งแลนขึ้นมาสุมอยูตรงลําคอจนหายใจ ไมออก มันรูสึกอยางแรงกลาวา ชายแปลกหนาตรงประตูคือปศาจ หิวกระหายผูไมมีอะไรตกถึงทองมาหลายวัน ดวงตาแสนเย็นชา คูนั้นราวกับจะเสียดแทงเขาไปในดวงวิญญาณ ฉลามขาว·แฮมิลตันแสดงอาการลนลานอยางควบคุมตัวเอง ไมได มันมิอาจควบคุมพฤติกรรมของตัวเองไดตามใจนึกคิด ไคลนยางกรายเขาหาอยางไมรีบ กอนจะนั่งลงพรอมเผย รอยยิ้มออนโยน “คุยกันกอนไหม” ทันใดนั้น ความ
