ัวเองเข้าไปเสี่ยงเพียงเพราะอยากได้ข้อมูลเพิ่มเติมเด็ดขาด หากตระหนักถึงความผิดปรกติให้รีบซ่อนตัวและหลีกเลี่ยงการเข้าไปพัวพัน”
ไคลน์ค่อนข้างกังวลว่าหายนะจากองค์ชายเอ็ดซัคจะลามมาถึงเขตตะวันออก จึงออกปากตักเตือนด้วยความเป็นห่วง“เข้าใจแล้ว” โคห์เลอร์ลูบท้อง “ผมเป็นคนขี้กลัวมาก ไม่มีทางนำตัวเองเข้าไปเสี่ยงแน่นอน”“ดีแล้ว” ไคลน์ชมทันใดนั้น ชายหนุ่มพลันนึกถึงสาวซักผ้า ไลฟ และบุตรสาวอีกสองคน เฟร์ย่าผู้เสียสละ และเดซีผู้รักการอ่าน พลางหันไปกล่าวกับโคห์เลอร์“คอยจับตามองครอบครัวไลฟไว้ด้วย อย่าปล่อยให้พวกเขาถูกรังแก หากเกิดความโกลาหลขึ้นในเขตตะวันออก ให้รีบพาพวกเขาไปหลบยังจุดปลอดภัยทันที”“โกลาหล… คุณหมายถึงการประท้วงของกลุ่มคนงาน?”โคห์เลอร์ถามด้วยสีหน้างุนงง“ทำนองนั้น” ไคลน์ตอบคลุมเครือมันเปิดเผยได้แค่นี้ เพราะมิฉะนั้น ตนอาจถูกจับตามองหรือไม่ก็ถูกดึงเข้าไปพัวพันกับสมบัติปิดผนึกอันตรายสักชิ้น
…ภายในห้องซึ่งเต็มไปด้วยฟิกเกอร์เล็กใหญ่มากมาย เอ็มลิน·ไวท์ ผู้รีบกลับถึงบ้านตอนเที่ยงตรง กำลังนั่งบนเก้าอี้พลางดื่มด่ำไปกับบรรยากาศอึมครึมอันเกิดจากผ้าม่านหนาทึบมันสำรวจรอบตัวหนึ่งครั้งและกำหมัดแน่น“เพื่ออนาคตอันสดใสของเรา!”เมื่อสิ้นเสียง แวมไพร์หนุ่มดำเนินขั้นตอนประกอบพิธีกรรมด้วยน้ำมันสกัดและผงสมุนไพร เขียนนามเต็มอันศักดิ์สิทธิ์ของเดอะฟูล สัญลักษณ์ซับซ้อน และอักขระเวทมนตร์ลงบนกระดาษหลังจากเสร็จขั้นตอนอั
