ก่อนจะกล่าว“ไว้ใจผมได้”เมื่อการเจรจาได้ข้อยุติ ไอคานส์กับคาร์ลเซ่นเดินออกจากผับดวงเฮงทันที่ ส่วนไคลน์หยิบหมวกขึ้นมาสวมและลุกยืนเตรียมเดินตามออกไปต่อหน้าสุสานขุนนางจากยุคสมัยที่สี่โดยเฉพาะตระกูลเย้ยเทพอย่างอามุนด์ จิตแห่งจักรกลไม่มีทางผลีผลามแน่ คงต้องตรวจสอบอีกหลายวันจึงค่อยเริ่มลงมือ…ระมัดระวังตัวดีมาก…ทันใดนั้น ไคลน์เริ่มเอะใจกับวลีของตัวเอง
มันย้อนนึกถึง ‘ความระมัดระวัง’ จนเกินพอดีได้อีกหนึ่งเรื่องหลังจากโรซายล์เข้าร่วมกับองค์กรลับเก่าแก่ซึ่งถูกสันนิษฐานว่าเป็นสภานักสิทธิ์สนธยา มันไม่เคยเขียนชื่อขององค์กรดังกล่าวเป็นลายลักษณ์อักษรเลยสักครั้ง ไม่แม้แต่ในภาษาจีนกลางของไดอารี มีเพียงคำอธิบายอย่างกว้างถึงความลึกลับและเก่าแก่เท่านั้นเป็นความระมัดระวังจนผิดวิสัย…!ทำไมโรซายล์ถึงไม่กล้าเขียนชื่อองค์กรลับดังกล่าว? ไม่แม้แต่ในภาษาจีน แตกต่างจากอุปนิสัยนักระบายของเขามากเพราะแต่ไหนแต่ไร โรซายล์ไม่เคยเกรงกลัวการเขียนสิ่งใดลงไดอารีมาก่อน… เขากำลังกลัวอะไร หรือกังวลเกี่ยวกับเรื่องไหน?หรือกำลังจะบอกว่า หากถ้อยคำ ‘สภานักสิทธิ์สนธยา’ถูกเขียนเป็นลายลักษณ์อักษรเมื่อใด องค์กรดังกล่าวจะ
ตระหนักถึงผู้เขียนได้ทันทีโดยไม่เกี่ยงภาษา? สุดยอดพลังเช่นนี้เป็นของสมาชิกชุมนุม หรือว่าเป็นของสมบัติปิดผนึกระดับสูง?ไคลน์ผุดสมมติฐาน แต่ก็ไม่มีหลักฐานมากพอจะยืนยัน และไม่คิดเสี่ยงพิสูจน์ด้วยตัวเองเช่นกันคงต้องสมมติให
