าคลุมหัวสีขาว ใช้มีดเฉือนเนื้อปลากระดูกมังกรทอดกรอบ จุ่มลงในซอสพริกไทยดำ และนำมายัดใส่ปากหลังจากเคี้ยวและกลืน มันยกแก้วแชมเปญสีทองอ่อนขึ้นมาจิบ ผิวของเหลวมีฟองขาวขุ่นลักษณะคลายลูกปัดขนาดเล็กเรียงร้อยต่อกัน สีหน้าแววตาของเฮรัสเป็นไปอย่างผ่อนคลายเรื่องเดียวในหัวมันตอนนี้คือ ความบันเทิงในค่ำคืนอันกำลังจะมาถึง-การได้บรรจงกลืนกินเด็กหญิงหัวแข็งอย่างเชื่องช้าความใคร่อันน่ารังเกียจได้ทำให้เฮรัสมิอาจเพ่งสมาธิกับสถานการณ์รอบตัวเคธี่มิได้สั่งให้สาวใช้ช่วยหั่นเนื้อไก่ เธอก้มหน้าละเลงส้อมมีดอย่างชำนาญและชำแหละเนื้อไก่ออกเป็นหลายชิ้นเท่าๆ กันด้านพาร์คเกอร์กำลังดื่มด่ำไวน์แดงพลางชิมสตูขาแกะระหว่างนั้นก็หันไปสนทนากับคาพินผู้นั่งหัวโต๊ะเป็นระยะ ทำตัวเป็นแขกมีมารยาทมากกว่าคนอื่นมื้ออาหารค่ำดำเนินไปตามครรลอง จนกระทั่งเจ้าของบ้านคาพิน นำเนื้อสเต๊กชิ้นสุดท้ายเข้าปาก
มันฉีกยิ้มและหันไปกล่าวกับผู้วิเศษทั้งสาม“มิสเตอร์เฮรัส มาดามเคธี่ มิสเตอร์พาร์คเกอร์ อาหารว่างสำหรับคืนนี้มาจากฝีมือพ่อครัวใหญ่แห่งภัตตาคารลาโบลประกอบด้วยของหวานสามชนิดคือ พุดดิ้งคาราเมลผลไม้ ช็อตเค้กครีมสด และเค้กแคร์รอต”เฮรัสผู้ทำหน้าเคร่งขรึมตลอดเวลา พยักหน้ารับด้วยท่าทีผ่อนคลาย“พวกเราชื่นชอบเมนูอาหารว่างของอาณาจักรนี้มาก”เมื่อชมเชยเสร็จ เฮรัสเงยหน้าขึ้นและได้เห็นคาพินกำลังเกาแก้มอย่างเสียมารยาท“ผมรู้สึกคันแปลกๆ” คาพินยิ้มแห้งเชิงขอโทษ
