ร้อมกับกดปุั่มเปิดฝาหลังจากชำเลืองมองเวลา มันเงยหน้าและกล่าวด้วยเสียงทุ้ม“จ้องหน้าฉัน”ชายสวมหมวกแก๊ปรีบเงยหน้ามองเนื่องจากไม่กล้าขัดคำสั่ง“ขอรับ มิสเตอร์เฮรัส…”ยังไม่ทันสิ้นเสียง มันพบว่าดวงตาของอีกฝั่ายกำลังส่องแสงตามด้วยเสียงคำสั่งขึงขัง
“จงรักษาความลับ! ห้ามแพร่งพรายข้อมูลของคฤหาสน์หลังนี้ให้ผู้อื่นรับรู้โดยเด็ดขาด!”ชายสวมหมวกแก๊ปยืนสั่นเทาโดยมิอาจขัดขืน ความรู้เดียวในใจคือ ตนต้องทำตามคำสั่งของชายคนนี้อย่างเคร่งครัดมันก้มหน้าต่ำอีกครั้ง“ขอรับ มิสเตอร์เฮรัส”…ฉากถัดมา ชายสวมหมวกแก๊ปแบกเด็กสาวหมดสติลงบันไดนำพาไปสู่ห้องใต้ดินเมื่อถึงด้านล่าง มันพบกับห้องหนึ่งถูกแยกออกมาเป็นพิเศษด้านในมีชายเคราดกไม่ทราบอายุกำลังนั่งบนเก้าอี้ชายเคราดกมีดวงตาสีฟั้าเย็นชา ในมือถือเศษผ้ากำมะหยี่พลางทำความสะอาดปืนไรเฟิลสีเทาขาวบนโต๊ะอย่างพิถีพิถันลำกล้องปืนทั้งหนาและยาว เชื่อมติดกับกล่องโลหะสีเดียวกันผ่านท่อไรเฟิลแรงดันไอน้ำ!
อาวุธสงครามในความควบคุมของกองทัพ!“สวัสดีครับ มิสเตอร์เบไลซ์…” ชายสวมหมวกแก๊ปก้มศีรษะทักทาย…ชายสวมหมวกแก๊ปเดินเข้าไปในเขตห้องใต้ดินซึ่งถูกจัดอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย โครงสร้างอาคารเหมือนกับเรือนจำไม่มีผิด หลังจากเดินเข้าไปในห้องหนึ่ง มันวางเด็กสาวไม่ได้สติลงบนพื้นและขังเธอไว้สมุนคาพินปิดประตูลงกลอนมิดชิด ก่อนจะกลับออกมายังทางเดินและหยิบตะเกียงของตัวเองเตรียมจากไปทันใดนั้น มุมสายตาเหล
