ค่าจ้าง ค่าเดินทาง ยาวิเศษรักษาโรค…เอ็มลิน·ไวท์ผงะไปชั่วครู่เมื่อได้ยินคำจากปากนักสืบมันไม่ได้คาดหวังคำตอบเช่นนี้มาดสุภาพบุรุษและมารยาทผู้ดีของเจ้าหายไปไหนหมด?แวมไพร์หนุ่มขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจสำหรับนักสืบ วิชางบดุลคือสิ่งสำคัญมาก เรื่องเงินๆ ทองๆในภารกิจต้องถูกจัดสรรอย่างลงตัว…ยิ่งไปกว่านั้น นายทำให้ฉันพลาดการแวะเข้าไปสโมสรครักซ์ไม่รู้เลยว่าเมนูจำกัดเสิร์ฟของสองวันนี้มีอะไรบ้าง… ไคลน์จ้องเอ็มลินพลางตัดพ้อไม่กี่วินาทีถัดมา เอ็มลินเผยรอยยิ้มจืดชืด“ข้าต้องไปดูอาการของคนไข้ก่อน จึงจะปรุงยารักษาได้ถูกโรค”ฟังจากน้ำเสียง คงมั่นใจในฝีมือตัวเองพอสมควร…
ไคลน์พยักหน้ารับจากนั้นก็เริ่มตระหนักถึงเรื่องน่าปวดใจดูเหมือนตระกูลไวท์จะเป็นนักปรุงยามืออาชีพจากรุ่นสู่รุ่นฉะนั้น หากเราได้รับบาดเจ็บและต้องการยา ก็สามารถรบกวนให้พวกเขาช่วยรักษาได้… แล้วเราจะมัวเสียเวลาหาสูตรโอสถนักปรุงยาจากหลวงพ่อยูทรอฟสกี้ไปเพื่ออะไร? ไม่จำเป็นต้องมีลูกน้องคนสนิทเชี่ยวชาญการปรุงยาอีกแล้ว… โลกแห่งความจริงหมุนเร็วจนเราเตรียมตัววางแผนไม่ทัน…แต่ก็ไม่สูญเปล่าเสียทีเดียว เราถอนทุนคืนได้จากมิสเมจิกเชี่ยน สำหรับโลกใบนี้ สูตรโอสถจะมีคุณค่าเสมอ เพราะสามารถใช้แลกเปลี่ยนได้ไม่รู้จบ…นอกจากนั้น ครอบครัวไวท์อาจย้ายไปพักอาศัยไกลจากถนนอ่าวแม่น้ำและอำพรางตัวตนจนมิดชิด เราคงหาตัวพวกเขาได้ไม่ง่ายนัก การพึ่งพาทุกครั้งคงไม่ใช่เรื่องสะดวก…
ไม่
