ิน·ไวท์พยักหน้ารับโดยไม่กล่าวสิ่งใดเพิ่มเติมอากัปกิริยาของมันคล้ายกับอดใจรอไม่ไหวอีกต่อไป สองเท้าก้าวประชิดประตูบ้านอย่างรวดเร็ว
หากไม่เพราะคนขับรถม้ายังอยู่ หมอนี่คงกางปีกค้างคาวบินตรงขึ้นชั้นสองแล้ว…ไคลน์ยิ้มพลางส่ายหน้าจากนั้นก็โดยสารรถม้าคันเดิมต่อไปยังสถานีรถไฟใต้ดินซึ่งอยู่ไม่ไกล มันนั่งไปลงสถานีเขตเชอร์วู้ดและนั่งรถม้าต่อมายังอาคารหมายเลข 15 ถนนมินส์ก่อนจะเปิดประตูบ้าน ไคลน์ตรวจสอบกล่องจดหมายตามความเคยชินและคราวนี้ก็พบซองจดหมายอีกแล้วบนซองไม่มีตราไปรษณียากร จ่าหน้าถึงนักสืบเชอร์ล็อก·โมเรียตี้ และผู้ส่งคือ ‘เยอร์เก้น·คูเปอร์’ของนักกฎหมายเยอร์เก้น? ไคลน์หยิบซองด้วยสีหน้าประหลาดใจ ก่อนจะบรรจงฉีกอย่างระมัดระวังด้วยความช่วยเหลือจากแสงเสาตะเกียงริมถนน ไคลน์พบว่าด้านในมีกระดาษหนึ่งแผ่นและธนบัตรสองใบมูลค่าของธนบัตรคือห้าซูลและหนึ่งซูล
รวมทั้งสิ้นหกซูล… ในช่วงสัปดาห์ผ่านมา เราแวะเข้าไปให้อาหารและเล่นกับโบรดี้ทั้งหมดสามครั้ง… โดยตกลงกันไว้ว่าจะตอบแทนครั้งละสองซูล…ไม่ขาดไม่เกิน…เมื่อทราบเหตุผล ไคลน์เปิดประตูบ้านและเปิดตะเกียงแก๊สมอบแสงสว่างหลังจากคลี่กระดาษอ่าน มันพบว่าเนื้อหาด้านในมีไม่มากและเป็นการเขียนด้วยลายมือตัวบรรจงตามประสาเยอร์เก้น“ถึงนักสืบโมเรียตี้ ขอบคุณสำหรับการดูแลโบรดี้ในช่วงสัปดาห์ผ่านมา ธนบัตรสองใบนี้คือค่าตอบแทนของคุณ ผมลองดึงกริ่งบ้านคุณสองครั้งและพบว่าเจ้าของบ้านไม่อ
