ิสัยเล็กน้อยเพื่อดำรงเผ่าพันธุ์…ไคลน์จ้องมองโต๊ะทองแดงตรงหน้าพร้อมกับแผ่พลังวิญญาณห่อหุ้มร่างกาย ส่งตัวเองกลับมายังโลกจริงเมื่อภาพรอบตัวกลับเป็นห้องนอนเอ็มลิน ชายหนุ่มรีบทำลายร่องรอยของตนทั้งหมดภายในอาคาร 48 ถนนหลวงอ่าวแม่น้ำ
มาถึงจุดนี้ ไคลน์ยังไม่ยอมด่วนสรุป มันเดินอ้อมเข้าไปในสถานีตำรวจอ่าวแม่น้ำ ตามด้วยการลอบแทรกซึมเข้าในห้องเก็บเอกสารโดยอาศัยการปลอมตัวปะปนไปกับกลุ่มขี้เมาและหัวขโมยเพื่อสร้างความแนบเนียนเมื่อแผนการสำเร็จ ไคลน์เปิดตะเกียงแก๊สภายในห้องอย่างอาจหาญพร้อมกับหยิบแฟั้มเอกสารสำนวนคดีคนหายในช่วงสิบปีหลังออกมาตรวจสอบกลุ่มตำรวจเดินผ่านไปผ่านมาด้านนอกห้องเป็นระยะ แต่ไม่มีใครเอะใจว่าภายในห้องเก็บเอกสารกำลังสว่างไสวไม่มีใครสงสัยแม้แต่คนเดียว…ผ่านไปสักพัก ไคลน์ผู้กำลังสวมถุงมือสีดำได้นำแฟั้มเอกสารกลับไปวางคืนจุดเดิมท่ามกลางความมืด ชายหนุ่มปิดตะเกียงและถอดหมวก มันโค้งคำนับอย่างนอบน้อมไปทางห้องโถงใหญ่ของสถานีตำรวจ…
เมื่อกลับถึงบ้านบนถนนมินส์ ไคลน์อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าและเดินมานั่งเก้าอี้หน้าโต๊ะอ่านหนังสือภายในห้องนอน ชายหนุ่มกางแผนผังเมืองเบ็คลันด์ซึ่งซื้อจากรถจักรไอน้ำเมื่อนานมาแล้ว ก่อนเดินทางเข้ามายังเบ็คลันด์เสียอีกมันกวาดตามองหาถนนกุหลาบในย่านทิศใต้เป็นอันดับแรกเนื่องจากละแวกดังกล่าวเป็นตำแหน่งของวิหารฤดูเก็บเกี่ยว-อาคารซึ่งบิชอปยูทรอฟสกี้ใช้คุมขังเอ็มลิน·ไวท์เพียงไม่นาน ไ