กถูกผ่ากึ่งกลางพอดิบพอดี โลหิตแดงฉานไหลซึมรอบบาดแผลเด่นชัดปากฝังซ้ายอ้ากว้าง ปากฝังขวาปิดสนิท
สัตว์ประหลาดน่าขนลุกขนพองตัวนี้อยู่ในสภาพเปลือยกายโดยสมบูรณ์ ตามลำตัวมีบาดแผลสีแดงเข้มเป็นทางยาวหลายจุดบาดแผลเหล่านั้น ทุกแห่งกำลังเปิดอ้าจนเผยให้เห็นฟันซี่ขาว พวกมันพะงาบขึ้นลงพลางกล่าวในสิ่งเดิมซ้ำไปมาเสียงเว้นวรรค มุมปากน่าขยะแขยงยกโค้ง“เห็นไหม ฉันไม่ปรกติอีกแล้ว…”ตาดำเดอร์ริคพลันหดเกร็ง เด็กหนุ่มรีบประสานสองมือในท่าภาวนาและเลื่อนมาวางใต้คางห้องคับแคบพลันสว่างไสว เสาลำแสงสีขาวโพลนบริสุทธิ์ผุดผ่องพร้อมด้วยเกลียวเพลิงสีทอง พุ่งทะลุลงมาจากเพดานเตี้ยโอบล้อมร่างสัตว์ประหลาดไว้ทุกทิศอย่างไรก็ตาม เสาลำแสงไม่เจิดจ้าและเข้มข้นเหมือนกับขณะเดอร์ริคใช้ข้างนอก เนื่องจากผลของสมบัติวิเศษลึกลับใต้หอคอยและผนึกบนกำแพง ได้ตัดขาดห้องผู้ปั่วยจากโลกภายนอกเกือบสมบูรณ์
ทันใดนั้น เดอร์ริคพลันประหลาดใจเมื่อเสาลำแสงซึ่งตนอัญเชิญลงมา เริ่มแผ่แสงสว่างเข้มข้นกะทันหันจนยากจะเพ่งด้วยตาเปล่าไม่กี่อึดใจถัดมา บางสิ่งทำการแยกตัวออกจากเสาลำแสงบริสุทธิ์ ลักษณะของมันคลับคล้ายมนุษย์ เพียงแต่ไม่มีรูปลักษณ์และมิได้สวมเสื้อผ้าอาภรณ์‘มนุษย์แสง’ ตนนี้พลันสว่างวาบพร้อมกับกระโจนใส่สัตว์ประหลาดอย่างฮึกเหิม‘ปาก’ ทั้งหมดรอบลำตัวสัตว์ประหลาดเริ่มอ้ากว้างพลางส่งเสียงหวีดร้องโหยหวนชวนให้แก้วหูระเบิดพินาศทว่า เดอร์ริคกลับไม่ได้ยินเสียงใด
