กสีขาวขึ้นมา และใช้ฝั่ามือพลิกสำรวจอย่างประณีต
เดอร์ริคสูดลมหายใจยาว พลางเดินกลับออกมานอกห้องเร่งฝีเท้าตรงไปตามทางเดินยาวมืดสลัว ระหว่างทาง กลุ่มผู้คุมจำนวนหนึ่งได้วิ่งสวนไปทีละคนสองคนเด็กหนุ่มตรงกลับบ้านอย่างไม่รีบร้อน เมื่อถึงจุดหมาย มันปิดประตูลงกลอนมิดชิด สายตามองไปรอบตัวสักพัก ก่อนจะก้มหน้าสวดภาวนาด้วยเสียงต่ำ“เดอะฟูลจากต่างยุคสมัย ผู้ปกครองลึกลับเหนือห้วงสายหมอกเทา ราชันเหลืองดำผู้ครองพลังโชคลาภ ผมเพิ่งเผชิญเหตุการณ์สุดสยองขวัญ”เดอร์ริคเล่าเรื่องราวอย่างละเอียด พร้อมกับอธิบายสมมติฐานของตนจำนวนสองข้อเมื่อจัดการเสร็จ มันเผยสีหน้าโล่งใจเนื่องจากร่างกายกำลังอ่อนล้าสุดขีด ผนวกกับหัวสมองโปร่งโล่งและผ่อนคลาย เด็กหนุ่มทิ้งตัวนอนหลับในเวลาไม่นาน
ท่ามกลางห้องมืดและเงียบ ประกายแสงสายฟั้าด้านนอกคอยมอบความสว่างเป็นระยะ หากไม่มีสิ่งนี้ เมืองแห่งนี้ก็คงถูกความมืดมิดปกคลุมไปตลอดกาลทันใดนั้น เดอร์ริคผู้กำลังหลับใหลด้วยสีหน้าเปียมสุข พลันงอนิ้วชี้ข้างขวาและออกแรงเคาะขอบเตียงอย่างแผ่วเบากึก.กึกกึก…หลังจบชุมนุมทาโรต์ ด้วยสภาวะอ่อนล้าทางพลังวิญญาณไคลน์ไม่รีบร้อนตรวจสอบตะกอนพลังของมนุษย์หมาปั่าและขวดพิษชีวภาพ ตรงกันข้าม มันกลับโลกจริงและพักหลับเอาแรงหนึ่งงีบสั้นผ่านไปยี่สิบนาที่ ชายหนุ่มตื่นขึ้นพลางเดินไปเปิดผ้าม่านปล่อยให้แสงสลัวด้านนอกซึ่งทะลวงผ่านกลุ่มหมอกอย่างยากลำบาก มอบความสว่างให้กับห้องนอ
