ึ้นมาว่า ซูซี่แอบกัดไดอารีจักรพรรดิโรซายล์จนฟืนฟูกลับมาเป็นเหมือนเดิมไม่ได้ตามหลักสามัญสำนึก ออเดรย์ไม่จำเป็นต้องปิดบังฟอร์สว่าเดอะฟูลต้องการอ่านไดอารีจักรพรรดิโรซายล์ เนื่องจากสร้างข้อแก้ต่างไว้ล่วงหน้าเรียบร้อยแล้วทว่า เมื่อวิเคราะห์ความคิดของฟอร์สด้วยพลังนักอ่านใจเด็กสาวพบว่าท่าทีตอบสนองของอีกฝั่ายจะออกมาเป็น :“อะไรนะ? นั่นคือไดอารี? จักรพรรดิโรซายล์แอบเขียนไดอารีมาตลอดเลยหรือ? และแม้แต่ตัวตนผู้ยิ่งใหญ่อย่างเดอะฟูลก็ยังสนใจมัน! จริงสิ! เราจำได้ว่าคุณหนูออเดรย์กำลังรวบรวมสิ่งเดียวกันอยู่…แต่เดี๋ยวนะ เธอบอกว่าไดอารีแสนสำคัญ เพิ่งถูกสุนัขกัดขาดไปเมื่อไม่กี่วันก่อน? บังเอิญเกินไปหน่อยไหม? หรือว่าออเดรย์จะเป็น…”
เพื่อไม่ให้ฟอร์สเกิดความคิดเช่นนั้น เด็กสาวจึงหวังจะเลื่อนการเปิดเผยความจริงออกไปสักสองสัปดาห์หลังจากกลายเป็นนักอ่านใจ ออเดรย์ไม่เพียงอ่านสีออร่าเปั้าหมายได้ชัดเจน แต่ยังรับรู้ความคิดในเชิงลึก สามารถคาดเดาความคิดอีกฝั่ายได้เลือนราง สามารถชี้น้ำอีกฝั่ายให้ประพฤติตัวตามความต้องการ ด้วยเหตุนี้ เธอจึงค้นพบสัจธรรมว่า หากนักอ่านใจต้องการชักนำใครก็ตาม ห้ามกระทำในสิ่งขัดต่อหลักเหตุและผลเด็ดขาด ถ้าทุกอย่างเป็นไปอย่างราบรื่น เปั้าหมายจะถูกชักจูงโดยไม่เคลือบแคลงแม้แต่น้อย สิ่งนี้คือนักอ่านใจในอุดมคติของออเดรย์‘แยบยล’ และ ‘สมเหตุสมผล’ สองสิ่งนี้คือกุญแจสำคัญ! ออเดรย์จำใส่ใจเสมอมาและการแ
