ไม่ซ้ำกับของเดิมในความทรงจำ“23 กุมภาพันธ์ 1143 เราถูกส่งข้ามโลกมานานกว่าหนึ่งสัปดาห์แล้ว จำเป็นต้องเขียนบันทึกเหตุการณ์รอบตัวลงไปไม่อย่างนั้นอาจกลายเป็นบ้าเอาได้! ฮะฮะ! ถ้าเราเขียนด้วยอักษรจีนกลางก็จะไม่มีใครอ่านออก! โลกนี้ใช้อักษรโรมันในแทบทุกภาษา! ปัจจุบัน เราอาจชื่อโรซายล์·กุสตาฟ แต่ตัว
เราไม่มีวันลืมชื่อเดิมเด็ดขาด…ฮวงเทา! (มหาคลื่นอำพัน) เรายังไม่รู้เลยว่า ตัวเองถูกส่งข้ามโลกได้อย่างไร แต่หลังจากไตร่ตรองอย่างละเอียด เราจำได้เลือนราง เคยซื้อถาดเงินใบใหญ่สลักลวดลายแปลกตา ติดมือกลับมาบ้านเพราะเห็นว่ามันน่าสนใจดีทว่า สิ่งนั้นกลับไม่ได้ติดตัวมาด้วยหลังจากเราเดินทางข้ามโลกมันควรจะเป็นไอเท็มสุดโกง คอยช่วยอำนวยความสะดวกให้พระเอกอย่างเราไม่ใช่หรือไง! หืม…โลกนี้เหมือนกับยุโรปโบราณยุคถัดจากเรเนซองส์ อาจมีปืนใหญ่และปืนไฟหลายประเภท แต่ยังอยู่ในช่วงเริ่มต้น สำหรับเรา ฮวงเทา โรซายล์·กุสตาฟ ผู้เป็นแฟนตัวยงของวรรณกรรมออนไลน์ โดยเฉพาะนิยายเทคโนโลยีและต่างโลก ย่อมมีความรู้ความเข้าใจและไอเดียสำหรับเอาตัวรอดมากมาย! ไม่มีเวทีใดเหมาะให้เราแสดงฝีมือไปมากกว่านี้อีกแล้ว! แต่เราลืมเสียสนิท ความทรงจำของเราเข้าขั้นห่วยบัดซบ! แม่งจำอะไรแทบไม่ได้เลย! สวรรค์ประทานการเดินทางข้ามโลกให้พระเอกอย่างเราทั้งที่ แต่กลับมาพร้อมความจำสุดห่วย ไม่มีระบบช่วยเหลือเหมือนเกม แถมยังไม่มีประตูลับไปกลับโลกเดิม แล้วจะให้เอาชีวิ
