จเรียนวิชาจิตวิเคราะห์พื้นฐานต่อเมื่อคาบเรียนจบลงและส่งเอสลันด์กลับไป ออเดรย์เดินกลับห้องอ่านหนังสือ ปิดประตูไม้อย่างเบามือ และซักถามสุนัขขนทองตัวใหญ่“ซูซี่ เธอคิดว่าหล่อนเป็นคนยังไง?”“หล่อนไม่จริงใจ!” ซูซี่ตอบห้วนจากนั้นก็เอียงคอและกล่าวต่อ“แต่ก็พูดเรื่องน่าสนใจมาก น่าสนใจกว่าอาหารว่างของฉันอีก!”ซูซี่ เธออยากเป็นนักจิตบำบัดหรือ? คอยรักษาอาการทางจิตของสัตว์? ตัวอย่างเช่น ม้าของกายลินตัวหนึ่งกำลังปั่วยซึมเศร้า…
ออเดรย์ก้มหน้าครุ่นคิด เธอไม่แน่ใจว่าตนควรเตรียมแว่นตากรอบทองและโค้ทสีขาว เพื่อให้ซูซี่ดูเป็นมืออาชีพมากกว่านี้ดีไหม
