หัวใจถูกบีบเค้น
เดอร์ริคยังคงไม่เข้าใจ ว่าขณะเกิดเสียงเคาะประตูเหล็กเกรี้ยวกราดในตอนแรก เกิดอะไรขึ้นกับผู้ปั่วยในห้องข้างตนกันแน่ทันใดนั้นกึก.กึก.กึกราวกับใครบางคนใช้ปลายนิ้วเคาะกำแพง เสียงกุกกักดังแผ่วเบา เป็นกำแพงคนละฝังกับเสียงเคาะประตูเมื่อครู่“ใครกัน?” เดอร์ริคซักถามเสียงขรึม อากัปกิริยาเตรียมพร้อมรับมือสิ่งไม่คาดฝันเสียงเคาะหยุดลงทันที่ ตามด้วยเสียงพูดแหบพร่าและค่อนข้างชรา“เป็นเด็กหนุ่มหรอกหรือ”“แล้วคุณคือ?” เมื่อเห็นอีกฝั่ายยังพูดคุยรู้เรื่อง เดอร์ริคโน้มตัวพิงกำแพงและให้หูแนบกับผนังโลหะเย็นเฉียบเสียงชราคิกคักและกล่าว
“ผู้ปั่วยห้องติดกับเจ้า ฉันเคยได้ยินเขาแสดงอาการใกล้คลุ้มคลั่งบ่อยครั้ง วันนี้คงถึงขีดจำกัดแล้วกระมัง”คลุ้มคลั่งโดยสมบูรณ์?เดอร์ริคซักถามผ่านหนังโลหะ“เขากลายเป็นสัตว์ประหลาดแล้วหรือ”“ไม่ใช่สัตว์ประหลาด แต่เป็นซากศพ เขาถูกจัดการโดยวัตถุลึกลับ สิ่งนี้ถูกผนึกไว้ในห้องของผู้ปั่วยทุกคน”เสียงชราถอนหายใจยาว“ฉันถูกขังอยู่ในนี้มานานกว่าสี่สิบสองปีแล้ว ได้ยินพวกผู้คุมพูดแต่เรื่องเดิมทุกวัน”เดอร์ริคพลันประหลาดใจ จึงรีบถามกลับ“สี่สิบสองปี?”ตามปรกติ สัญญาณการคลุ้มคลั่งจะแบ่งออกเป็นสามระยะระยะแรกจะคือการตักเตือนทางร่างกาย ผู้วิเศษจะได้ยินเสียงและเห็นภาพหลอน ระยะสอง ไม่สามารถควบคุมจิตใจและ
ร่างกายได้อีกต่อไป แสดงพฤติกรรมประหลาดบ่อยครั้ง และระยะสุดท้าย กลายเป็นผู้คลุ้มคลั่งโด
