ากปล่อยเอาไว้แบบนี้
เธอคงทนได้อีกไม่นาน นอกเสียจากจะถูกเรือนทำงานเรียกตัวอย่างต่อเนื่อง”เมื่อได้ยินเช่นนั้น นักข่าวไมค์·โยเซฟแสดงสีหน้าอึมครึมก่อนจะถอนหายใจยาว“ผมต้องการสัมภาษณ์เธอ คุณช่วยตามเธอเข้ามาในร้านได้ไหม? สั่งอาหารได้ไม่อั้น ผมเลี้ยงเอง”ชายสูงวัยมิได้ประหลาดใจกับคำขอร้อง เพียงจ้องสลับไปมาระหว่างไคลน์และไมค์“สมกับเป็นเพื่อนสนิท ใจกว้างเหมือนกันไม่มีผิดเพี้ยนคุณไม่ต้องห่วง เธอยอมรับข้อเสนอแน่”อดีตคนเร่ร่อนดื่มชาอีกหนึ่งอึกใหญ่ ตามด้วยการลุกขึ้นยืนและเดินออกจากร้านกาแฟถัดมาไม่นาน หญิงชราผู้สวมเสื้อผ้าเก่าแต่ค่อนข้างสะอาดเดินตามชายสูงวัยเข้ามาในร้านกาแฟ และผลจากความอบอุ่นของบรรยากาศด้านใน สีหน้าของเธอจึงดีขึ้นกว่าตอนแรกเล็กน้อย
อย่างไรก็ตาม ร่างกายยังคงสั่นเทา ราวกับความหนาวเย็นไม่สามารถถูกขจัดออกไปได้หมดในคราวเดียวทีละเล็กทีละน้อย อุณหภูมิอบอุ่นด้านในเริ่มไหลซึมเข้าไปในร่างกายของหญิงชรา แต่ก็ยังต้องใช้เวลาราวหนึ่งนาที่ กว่าเธอจะสลัดอาการหนาวเย็นออกเป็นปลิดทิ้ง“คุณสามารถสั่งได้ทุกอย่างในร้าน เป็นค่าตอบแทนสำหรับการสละเวลามาสัมภาษณ์”ไคลน์กล่าวแทนไมค์หลังจากไมค์พยักหน้ายืนยัน หญิงชราสั่งขนมปังปิง ครีมคุณภาพต่ำ และกาแฟหนึ่งแก้วด้วยท่าทีเกรงอกเกรงใจ จากนั้นก็กล่าวพลางเผยรอยยิ้ม“ดิฉันเคยได้ยินมาว่า หากไม่มีสิ่งใดตกถึงท้องมานานมนุษย์ไม่ควรรับประทานอาหารไขมันสูงจำนวนมาก”สุภาพเรียบร้อ