ล่าวด้วยสีหน้าอึมครึม“เธอสิ้นลมแล้ว”ไมค์อ้าปากค้าง แต่ไม่มีคำใดเล็ดลอดโคห์เลอร์ทำสัญลักษณ์สามจุดบนหน้าอกและกล่าวด้วยรอยยิ้มขื่นขม“กะแล้วเชียว เธอไม่น่าจะทนได้นาน…เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นทุกวันในเขตตะวันออก แต่อย่างน้อย เธอก็ได้อิ่มท้องและนอนหลับท่ามกลางบรรยากาศอบอุ่นก่อนตาย…ได้แต่หวังว่า…ตัวผมจะมีโอกาสได้ตายสบายแบบนี้บ้าง”ไคลน์ไม่เงียบงันหลายวินาที่ จนกระทั่งมันเริ่มเปิดปาก
“โคห์เลอร์ คุณช่วยตามตำรวจให้ที”“ตกลง” ชายสูงวัยทำสัญลักษณ์บนหน้าอกสามหนและเดินออกจากร้านกาแฟเจ้าของร้านชำเลืองมองเล็กน้อย แต่มิได้ลงมือจัดการอะไรราวกับเรื่องนี้ไม่ใช่ธุระกงการของมันถัดมาไม่นาน พนักงานตำรวจในชุดตารางหมากรุก มือข้างหนึ่งถือไม้กระบอง เหน็บปืนไว้ตรงเอว เดินเข้ามาในร้านตำรวจเหลือบมองศพหญิงชรา ตามด้วยการซักถามไมค์และไคลน์พอเป็นพิธี“เท่านี้แหละ เสร็จแล้ว คุณสามคนไปได้ ผมจะให้ใครสักคนมาเก็บศพเอง”“แค่นี้เองหรือ?” ไมค์โพล่งด้วยสีหน้าประหลาดใจตำรวจพ่นลมหายใจหงุดหงิด“แล้วต้องมีอะไรอีก? เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นทุกวันทุกชั่วโมงในเขตตะวันออก!”
มันกลอกตาเล็กน้อยก่อนจะมองสลับไปมาระหว่างไมค์และไคลน์“พวกคุณไม่ใช่คนแถวนี้ใช่ไหม? …เป็นใครมาจากไหน?”ไมค์แสดงบัตรนักข่าว ส่วนไคลน์แจ้งว่าตนคือนักสืบเอกชนผู้รับงานคุ้มกันสีหน้าตำรวจเปลี่ยนไปทันที่ มันจ้องไคลน์ด้วยสายตาเคร่งขรึม พลางตะคอก“พกปืนแบบผิดกฎหมายมาด้วยใช่ไหม! ผมคงต้องค้น
