่ยง ในเมื่อมันทำให้มีรายได้…ผมขอเช่าเสื่อในบ้านใครสักคนเพื่อนอนตอนกลางคืน ราคาค่อนข้างถูก เพียงหกเพนนีครึ่งต่อสัปดาห์ ชีวิตของคนงานท่าเรือค่อนข้างน่าสมเพชเมื่อเช้าผมออกเร็วโดยยังไม่ได้กินอะไรรองท้อง แต่พอไปถึง ผมกลับไม่ถูกเรียกตัวแม้จะขานชื่อของตัวเองและหัวหน้างาน จึงต้องเดินย้อนกลับมาหาอะไรกินก่อน โชคดีว่ายังเหลือรอบบ่ายคนจากรอบเช้าคงกำลังยุ่งวุ่นวาย ไม่มีเวลามาแย่งงานของช่วงบ่ายได้ทัน”ไคลน์นั่งฟังโดยไม่กล่าวสิ่งใด พลางจิบกาแฟในมือเป็นระยะส่วนไมค์หยิบปากกาและกระดาษออกมาจดสิ่งสำคัญ
