าที่จากนั้นก็พยักหน้าเมื่อเห็นร่างของหญิงสาวเลือนหาย ไคลน์เอนหลังพิงผนังรถม้าพร้อมกับเปิดหน้าต่างแง้มออก ปล่อยให้สายลมเย็นเฉียบยามค่ำคืนพัดผ่านเข้ามาทว่า ความร้อนกลับไม่บรรเทาเลยสักนิดสมัยอยู่โลกเก่า เราเกลียดฤดูร้อนเป็นอันดับหนึ่ง…อา ใช่แล้ว เราชอบไอติมแท่ง ไอศกรีม แตงโม เครื่องดื่มเย็นฉ่ำ.ขณะพึมพำ ไคลน์ล้วงกระเปั๋าและใช้ปลายนิ้วสัมผัสเข็มกลัดสุริยันเอ็งมีราคาถึงสองพันปอนด์เชียวนะ.
จนกระทั่งรถม้าเคลื่อนมาถึงถนนมินส์ ชายหนุ่มเดินกลับด้วยเส้นทางเดินโดยมีจุดหมายเป็นอาคารหมายเลข 15เมื่อผ่านหน้าบ้านนักกฎหมายเยอร์เก้น มันเหลือบมองเข้าไปตามสัญชาตญาณ และพบว่าภายในบ้านกำลังสว่างไสวด้วยตะเกียงแก๊สสีฟั้าอ่อนมีคนอยู่…ไคลน์ยิ้มพลางถอนหายใจด้วยความเสียดาย เหงื่อเม็ดใหญ่ยังคงผุดตามร่างกายไม่หยุดพัก.วันถัดมาพฤหัสบดีช่วงเช้าขณะไคลน์เดินออกจากห้องน้ำพร้อมด้วยหนังสือพิมพ์ในมือเสียงกริ่งบ้านพลันดังระงมใครกัน? จริงสิ ทาลิมบอกว่าไมค์·โยเซฟจะมาหาเราวันนี้.ท่ามกล่างกริ่งกังวาน ไคลน์เดินไปยังประตูหน้าและใช้มือกำลูกบิด
ภาพนิมิตของผู้มาเยือนผุดขึ้นในสมอง :อายุราวสามสิบ เสื้อขนสัตว์สีดำและหมวกทรงกึ่งสูงสีเข้าชุด ขนตาหรอมแหรม ดวงตาสีฟั้าน่าหลงใหล หนวดทรงเสน่ห์แต่ผิวหนังค่อนข้างหยาบกร้าน ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากนักข่าวจากหนังสือพิมพ์เกาะกระแสรายวัน ไมค์·โยเซฟ“อรุณสวัสดิ์ ไมค์ ทาลิมเล่าเรื่องของคุณให้ฟังแล้ว”ไคลน์เป
