ภายในห้องใต้ดินของสโมสรครักซ์เมื่อซ้อมยิงปืนเสร็จ ไคลน์บรรจงดันโม่ปืนของฟรีออกมาทางซ้าย ตามด้วยการบรรจุกระสุนชำระล้าง กระสุนปราบมารและกระสุนปัดเปั่าเข้าไปในอัตราส่วนสามต่อหนึ่งต่อหนึ่งฟูั่ว! ชายหนุ่มถอนหายใจยาว เก็บปืนลูกโม่กลับเข้าซอง จัดแต่งเสื้อผ้า และเดินกลับขึ้นไปยังชั้นหนึ่งอย่างไม่เร่งรีบมันบังเอิญได้ยินจากพนักงานสโมสรว่า อาหารแบบจำกัดเสิร์ฟของวันนี้คือ ปลากระดูกมังกรกระทะร้อนในวินาทีย่างกรายเข้าไปในห้องอาหาร ชายหนุ่มได้พบกับคนรู้จัก ทาลิม·ดูมงต์ ครูสอนขี่ม้าของชนชั้นสูง ผู้มีเส้นผมสีน้ำตาลหยักศก กำลังนั่งรับประทานอาหารกลางวันด้วยแววตาเหม่อลอยไคลน์ยกถาดอาหารเดินเข้าไปใกล้และนั่งลงด้านข้าง ปิดท้ายด้วยการกล่าวทักทาย
ทาลิมหันมามอง ริมฝีปากขยับหลายครั้งแต่ปราศจากเสียงเล็ดลอด จนกระทั่งผ่านไปราวสามวินาที่ มันตัดสินใจพึมพำ“เชอร์ล็อก คุณรู้ใช่ไหมว่าโลกนี้มีบุคคลพิเศษผู้มาพร้อมพลังพิสดาร”แน่นอน อยู่ตรงหน้านายหนึ่งคน…ไคลน์ยักคิ้ว ซักถามอ้อมค้อม“พวกเขาทำไมหรือ”ทาลิมพะงาบปาก แต่มิได้กล่าวคำใดสีหน้ายังคงอึมครึมเช่นเคย มันครุ่นคิดนานหลายวินาทีก่อนจะยิ้มแห้ง“ไม่มีอะไร แค่ถามเพราะอยากรู้”หืม คราวก่อนก็เคยถามว่า เขาควรทำอย่างไรหากเพื่อนสนิทของตนตกหลุมรักหญิงสาวไม่คู่ควร มาคราวนี้ถามถึงพลังพิเศษ…
หรือเขาคิดจะ ‘สั่งเก็บ’ อีกฝั่ายเพื่อให้เพื่อนของตนตัดใจได้? เป็นเรื่องสำคัญถึงขั้นต้องทำขนาดนี้เ
