ง ความรู้สึกในวินาทีดังกล่าวยังคงแจ่มชัดและเข้มข้นไม่มีเวลาแล้ว…จะให้ใครรู้ไม่ได้ว่าเราค้นพบความจริงเกี่ยวกับพระผู้สร้างเสื่อมทราม.ใบหน้าเด็กหนุ่มกำลังบิดเบี้ยว มันพึมพำกับตัวเองพลางกำหมัดแน่น เดอร์ริครีบเดินจากหน้าต่างกลับไปยังโต๊ะตัวเดิม เริ่มฝึกใช้พลังผู้ภาวนาแห่งแสงเพื่อทำให้พลังวิญญาณเหือดแห้งโดยเร็ว
.ณ คฤหาสน์หรูหราของเคาต์ฮอลล์ภายในห้องวาดรูป ออเดรย์บรรจงลงสีน้ำมันอย่างใจเย็นจนกระทั่งได้ยินเสียงใครบางคนเคาะประตูเมื่อสาวใช้ส่วนตัว แอนนี่ ผลักบานประตูเข้ามา เด็กสาวพลันเหลือบเห็นมารดาของตนเคาต์เทสเคทลินแม้สตรีผู้นี้จะมีอายุย่างห้าสิบ แต่ยังคงสวยสง่าราวกับหญิงสาวในวัยเพียงสามสิบช่วงต้น เส้นผมสีทองเงางาม ดวงตาเขียวมรกต กิริยาท่าทางสง่างามไร้จุดตำหนิ ชายใดได้เห็นเป็นต้องเหลียวมอง“ท่านแม่ มีอะไรหรือคะ?” ออเดรย์วางอุปกรณ์วาดภาพในมือพร้อมกับลุกขึ้นด้วยสีหน้าประหลาดใจเคาต์เทสจ้องมองบุตรสาวผู้น่ารักน่าชังและงดงามว่าตนสมัยเด็ก ตามด้วยการเผยรอยยิ้มอ่อนโยน
“แม่เพิ่งกลับจากงานเลี้ยง คุณหญิงไดล่าเล่าว่าเจ้าชื่นชอบวิชาจิตวิทยามาก ถึงขั้นต้องการจ้างครูสอนพิเศษส่วนตัวเรื่องนั้นเป็นความจริงหรือไม่?”“จริงค่ะ แต่ยังไม่ได้ตัดสินใจ…” ออเดรย์จงใจออกอาการลังเล ให้เหมือนกับนิสัยเดิมของเธอตั้งแต่ยังเด็กมีหรือ เคาต์เทสจะไม่ทราบความคิดของบุตรสาว เธอฉีกยิ้มและกล่าว“คุณหญิงไดล่าและนำนักจิตบำบัดนามว่าเอสลัน