จะถูกฆ่าโดยไม่ได้ส่งเสียงร้อง หากมีใครพยายามหนี ก็จะตกอยู่ในเขาวงกตของอาคารไปตลอดกาล วิ่งเท่าไรก็ไม่พบทางออก”ซิลพยักหน้าเห็นด้วย
“ฉันเคยเผชิญหน้าวิญญาณอาฆาตในลักษณะใกล้เคียงกันมาก่อน ทำได้เพียงวิ่งหนีเป็นวงกลมรอบสุสานอย่างไร้จุดหมาย ระหว่างนั้น มีสมาชิกหลายคนเหลือกตาขึ้นและหมดลมหายใจกะทันหัน หากไม่เพราะมีผู้วิเศษคนหนึ่งพกยันต์สุริยันติดตัวมาด้วย ฉันคงไม่มีชีวิตรอดมาถึงทุกวันนี้”กายลินพลันสั่นเทา สายตาเหลือบมองไปทางหน้าต่างอย่างขวัญผวา ทันใดนั้น ต้นไม้ใหญ่ด้านนอกถูกลมแรงพัดจนไหวเอนกิ่งไม้แห้งกระแทกกระจกและเสียงกุกกักกายลินเกือบแหกปากสุดเสียง รีบโผเข้าไปหลบหลังซิลและฟอร์สซึ่งเป็นผู้วิเศษออเดรย์ฝืนกลั้นขำ เพียงเฝั้ามองเหตุการณ์อย่างเงียบงันจากด้านข้าง ภายในใจกำลังนึกทระนงตน-เราได้ใกล้ชิดมิสเตอร์ฟูล ตัวตนระดับเดียวกับเทพในทุกสัปดาห์ รู้เรื่องเมืองเงินพิสุทธิ์บนดินแดนเทพทอดทิ้ง เคยได้ยินคำอธิบายเกี่ยวกับสัตว์ประหลาดดุร้ายหลังความมืดสนิทมากมาย ไม่มีเหตุผลให้ต้องกลัววิญญาณอาฆาตและภูตเงาดำเลยสักนิด
แต่ถึงจะพูดเช่นนั้น…เราเองก็ยังไม่เคยเจอผีตัวจริงมาก่อนอยู่ดี…เดี๋ยวสิ! เธอกำลังคิดอะไรอยู่ออเดรย์! การไม่เคยเจอก็นับเป็นเรื่องดีแล้วไม่ใช่หรือ?ต้องรอเราให้เป็น ‘นักจิตบำบัด’ ผู้มีพลังก่อกวนจิตใจสิ่งมีชีวิตอื่นเสียก่อน หรือไม่ก็ต้องรอให้มีสมบัติวิเศษประเภทขับไล่ภูตผีและสัตว์ประหลาดติดตัว ค่อยลอง
