อนของคุณ?”ทาลิมชำเลืองสายตา ก่อนจะปฏิเสธขึงขัง“ไม่ใช่โรมิโอกับจูเลียตสักหน่อย!”
หลังจากได้ยินเรื่องน่าตกใจจากปากทาลิม สมองไคลน์เกิดเสียงหลอกหลอนฉับพลัน“ผู้ประพันธ์ โรซายล์·กุสตาฟ…ผู้ประพันธ์ โรซายล์·กุสตาฟ…ผู้ประพันธ์ โรซายล์·กุสตาฟ!”ชายหนุ่มส่ายศีรษะด้วยความรู้สึกสงสารเชคสเปียร์“ต้องขออภัยด้วย แต่งานเขียนของจักรพรรดิโรซายล์มีเอกลักษณ์มาก เมื่อได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับความรักต้องห้าม ผมจะนึกถึงโรมิโอกับจูเลียตทุกที่ แล้วถ้าอย่างนั้น ทำไมพวกเขาถึงไม่ควรรักใคร่กัน?”ทาลิมก้มหน้าเงียบงันหลายวินาที่“ผมคงเล่ามากไม่ได้ เรื่องนี้เป็นความลับสุดยอด ถือว่าผมไม่เคยพูดก็แล้วกัน”ความลับสุดยอด? หรือจะเกี่ยวกับบุคคลมีหน้ามีตาในสังคม…หลงรักเพศเดียวกัน? หลงรักสายเลือดเดียวกัน?ไคลน์ตัดสินใจไม่ถามละลาบละล้วง เพียงผายมือสองข้างออกอย่างสง่างาม
“ถ้าอย่างนั้น ผมขอแนะนำเพิ่มอีกหนึ่งข้อ ให้ลองหานิยายความรักยอดนิยมมาอ่าน เช่นคฤหาสน์วายุสลาตัน หรือความรักและริษยา”ทาลิมพะงาบปากอยู่หลายหน คล้ายกับต้องการกล่าวบางสิ่ง แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจกลืนกลับลงคอ และถอนหายใจยาวด้วยสีหน้าหดหู่แทน“เฮ่อ คงต้องไว้เป็นทางเลือกสุดท้าย ตามความคิดของผม เรื่องราวรักใคร่ในนิยายขายดีมักไม่เกิดขึ้นจริงกับสามัญชน”“ผมก็คิดแบบเดียวกัน” ไคลน์พยักหน้ารับหลังจากกล่าวคำอำลากับทาลิม ชายหนุ่มลงไปยังชั้นใต้ดินเพื่อซ้อมยิงปืนและฝึกใช้งานพลังพิเศษ ลา
