วกมันจะถูกฤทธิ์ของสมบัติปิดผนึกบล็อกตัวต่อเล่นงาน จนมิอาจหลบหนีออกจากตัวอาคารหากไม่มีความช่วยเหลือจากบุคคลภายนอกตึก ผู้บุกรุกก็เตรียมติดอยู่ในนี้ตลอดกาลได้เลย!
หรือต่อให้มีคนช่วย ก็ต้องใช้เวลาพักสักกว่าจะทำให้พลังของสมบัติปิดผนึกเสื่อมลง“ถ้าย่างกรายเข้ามาเมื่อไร ก็เตรียมกลายเป็นเหยื่อของฉันได้เลย!” มักซ์·ลิเวอร์มอร์วิ่งเต็มฝีเท้า ผ่านโถงจัดแสดงหลายห้อง จนกระทั่งมองเห็นเงาลางของลูกทีมจิตแห่งจักรกลทั้งสองคนในเวลาเดียวกัน ไคลน์ซึ่งลอยตัวอยู่บนชั้นสองของพิพิธภัณฑ์ พุ่งผ่านกำแพงห้องแล้วห้องเล่าโดยมีความทรงจำในสมองช่วยนำทางจนกระทั่ง ร่างกายชายหนุ่มลอยเข้ามาในห้องว่าง ซึ่งเป็นบริเวณเหนือห้องสมุดจำลองพอดิบพอดีมันไม่รีบร้อนลงมือ เพียงก้มมองด้านล่างอย่างใจเย็น หวังให้เนตรวิญญาณช่วยมอบข้อมูลเป็นประโยชน์แต่เนื่องจากพื้นชั้นสองของพิพิธภัณฑ์ถูกปูด้วยแผ่นหินหนาทำให้ไคลน์มองไม่เห็นออร่าภายในห้องหนังสือด้านล่าง จึงยืนยันไม่ได้ว่ามีใครดักรอหรือไม่ และมีกับดักรออยู่ไหม
อย่างไรก็ตาม ชายหนุ่มยังคงเลือกทำตามแผนเดิม กางแขนสองข้างและทิ้งตัวลอยลงอย่างเงียบงันร่างมายาโปร่งใสทะลุผ่านพื้นหินจมลงไปด้วยอากัปกิริยาไม่รีบร้อน…ใบหน้าโปร่งใสของมนุษย์คนหนึ่ง ปรากฏขึ้นท่ามกลางโคมเทียนคริสตัลระยิบระยับบนเพดานห้องหนังสือโรซายล์ศีรษะประหลาดกวาดสายตารอบตัวด้วยท่าทีระมัดระวังพยายามสำรวจหาความผิดปรกติทุกซอกมุมไม่มีผู้วิเศษ
