หรือพนักงานรักษาความปลอดภัยแม้แต่คนเดียว…เมื่อพึมพำจบ ไคลน์ทิ้งตัวลงจากเพดาน ลอยลงมาหยุดหน้าโต๊ะอ่านหนังสือของโรซายล์ ด้วยความเร็วสูงเพียงมองปราดเดียว มันเอื้อมมือข้างหนึ่งหยิบแผ่นคั่นหนังสือจากเอกสารพิมพ์เขียว และมืออีกข้างเอื้อมหยิบแผ่นคั่นหนังสือลวดลายไก่เขี่ยราวกับเด็กเล็กขีดเขียน
ทำเช่นนี้เพื่อปั้องกันมิให้ผู้วิเศษทรงพลัง บุคคลซึ่งมีพลังมองเห็นฉากจารกรรมได้ด้วยนิมิตความฝัน ทราบเจตนาแท้จริงว่าตนหมายปองแผ่นคั่นหนังสือจากเอกสารพิมพ์เขียวตั้งแต่แรกมิสจัสติสจะได้รอดพ้นจากการตกเป็นผู้ต้องสงสัย แม้เธอจะเคยใช้มือเปล่าจับต้องแผ่นคั่นหนังสือด้วยความช่วยเหลือจากนกหวีดของอะซิก ร่างจิตไคลน์คมชัดจนสามารถหยิบจับวัตถุได้อย่างไม่ยากเย็น สองมือดึงแผ่นคั่นหนังสือสองใบขึ้นมาพร้อมกัน จากนั้นก็นำมาเก็บไว้ในร่างจิตซึ่งมีสภาวะกึ่งวิญญาณมาถึงจุดนี้ หัวใจไคลน์เริ่มเยือกเย็น ไม่เกิดอาการประหม่าเหมือนช่วงไม่กี่วินาทีก่อนหน้ามันเหยียดแขนสองข้างออกอีกครั้ง หวังขโมยแผ่นคั่นหนังสืออื่นๆ ภายในห้องให้หมด“อุแว๊~ อุแว๊~ อุแว๊~”เสียงทารกแหกปากดังหวีดแหลม กังวานทั่วโถงจัดแสดงจนไคลน์รู้สึกแสบแก้วหู
ลักษณะของเสียงค่อนไปทางล่องลอย คล้ายกับร้องมาจากสักแห่งแสนไกลร่างกายไคลน์พลันชะงัก แน่นิ่งไม่กระดุกกระดิก ประหนึ่งน้ำในทะเลสาปเกิดแข็งตัวฉับพลันภายในร่างจิต มันไม่เคยนึกฝันมาก่อนว่าตนจะถูกแช่แข็งเช่นนี้!“อุแว๊~ อุแว๊~ อุ
