ขณะออเดรย์เตรียมร้องขอการสนทนาแบบส่วนตัว เด็กสาวบังเอิญเหลือบเห็นว่า เดอะเวิร์ลบนเก้าอี้ตำแหน่งมุมโต๊ะฝังตรงข้ามกับมิสเตอร์ฟูล มิได้แสดงท่าทีสนใจในหัวข้อ ‘เทคนิคสวมบทบาท’ แม้แต่น้อยเขาทราบเทคนิคสวมบทบาทอยู่ก่อนแล้ว หรือมิสเตอร์ฟูลเคยสอนสั่งเป็นการส่วนตัว?เด็กสาวพึมพำ แต่สุดท้ายก็เลือกสนทนาแบบส่วนตัวอยู่ดีถัดมา ออเดรย์หันไปจ้องฟอร์ส พร้อมกับจงใจดัดเสียงและสำเนียงให้ต่างจากปรกติ“ผู้วิเศษทุกคนต้องเปลี่ยนมุมมองต่อโอสถเสียใหม่ พวกเรามิได้แย่งชิงพลังมาจากโอสถ แต่เป็นการ ‘ย่อย’ ให้โอสถหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับร่างกายและจิตใจ กุญแจสำคัญในการย่อยคือเทคนิคสวมบทบาท และกุญแจสำคัญในเทคนิคสวมบทบาทคือชื่อของโอสถ”“เพราะเหตุใด?” ฟอร์สโพล่งขึ้น
จากนั้นก็เรียบเรียงคำพูดสักพัก และถามต่อโดยไม่เปิดโอกาสให้จัสติสตอบ“แล้วดิฉันจะสวมบทบาทได้อย่างไร”ออเดรย์ทบทวนความทรงจำ ก่อนจะเลียนแบบวิธีอธิบายของเดอะฟูล นั่นคือการยกตัวอย่างปราสาท ทหารยาม บัตรเชิญ และการปลอมตัวปิดท้ายด้วย“สรุปโดยสั้น เปั้าหมายของเทคนิคสวมบทบาทคือการหลอกให้โอสถเชื่อว่าร่างกาย จิตใจ และวิญญาณของเรา เป็นหนึ่งเดียวกับเนื้อแท้โอสถ จิตหลงเหลือสุดท้ายจะได้ไม่ต่อต้านตัวเรา และปล่อยให้ผสานเข้าเป็นหนึ่งเดียวกับโอสถอย่างสมบูรณ์”ในฐานะนักเขียน จินตนาการของฟอร์สย่อมเป็นเลิศ เมื่อได้ยินจัสติสอธิบายจนเห็นภาพชัดเจน เธอจึงจับหลักการและสาระสำคัญของเทคนิคสวมบ
