ทบาทได้ทันที่แบบนี้เองหรือ…
นี่คือวิธีเอาชนะการขัดขืนจากจิตหลงเหลือและลดโอกาสคลุ้มคลั่ง…ยิ่งนึกภาพตามก็ยิ่งสมเหตุสมผล!…หลังจากความสับสนในใจเริ่มบรรเทา ฟอร์สตระหนักว่าตนได้พบแสงสว่างของชีวิตเธอหันมาถามเพื่อความแน่ใจ“มิสเตอร์ฟูลเป็นคนสอนคุณหรือ”“ถูกต้อง หากไม่มีมิสเตอร์ฟูล พวกเราคงคลุ้มคลั่งและกลายเป็นสัตว์ประหลาดไปแล้ว การมีตัวตนของพวกเราคือเครื่องพิสูจน์ว่า เทคนิคสวมบทบาทของมิสเตอร์ฟูลยอดเยี่ยมและได้ผลจริง” จัสติสสรรเสริญเยินยอเทพของตนจากก้นบึ้งของจิตใจฟูั่ว…! ฟอร์สถอนหายใจด้วยสีหน้าโล่งอก ความหวาดกลัวซึ่งเคยมีต่อภาวะคลุ้มคลั่งได้ลดลงเป็นอย่างมาก
หรือสิ่งนี้จะเรียกว่า ‘การพบพานแห่งโชคชะตา’ ซึ่งเกิดขึ้นบ่อยครั้งในนิยาย…มันยอดเยี่ยมมาก! แต่เราก็ห้ามประมาทเด็ดขาด มิสเตอร์ฟูลอาจมีเจตนาร้ายแอบแฝง ในฐานะเทพนอกรีต ไม่มีสิ่งใดรับประกันว่าเขาจะไม่ใช่เทพมาร…ฟอร์สเตือนสติตัวเองถัดมา เธอเริ่มนึกถึงปัญหาสำคัญกว่านั้นแล้วผู้ฝึกหัดต้องสวมบทบาทอย่างไร?จากชื่อของโอสถ ผู้ฝึกหัดหมายถึง บุคคลซึ่งยังไม่ชำนาญในเรื่องใดเรื่องหนึ่งเป็นพิเศษ หรือจะต้องสวมบทบาทโดยการเป็นนักเรียนและให้อาจารย์คอยสั่งสอน? หรือไม่ควรโอ้อวดและหมั่นถ่อมตนตลอดเวลา? หรือต้องคอยตระหนักถึงข้อบกพร่องของตัวเองเสมอ?หรือทั้งหมด?ฟอร์สก้มหน้าตรึกตรองหาเหตุผล จนไม่ทราบว่าม่านเสียงและภาพของสมาชิกคนอื่นถูกปลดออกแล้ว
ทันใดนั้น เดอะซัน เดอร์ริค
