เพราะแม้วันนี้เบ็คลันด์จะมีหมอกไม่มาก แต่อาคารตรงหน้ากลับมืดหม่นถัดมา ไอเซนการ์ดเดินนำไคลน์เข้าไปในห้องนั่งเล่นโอ่โถงซึ่งมีเตาผิงแดงฉานคอยให้ความอบอุ่น
ไคลน์กวาดสายตามองและพบนักสืบจำนวนสิบหกคน แต่ละคนต่างจับจองเก้าอี้ทุกตัวภายในห้องจนเต็ม“เชอร์ล็อก?” เสียงประหลาดใจของใครบางคนดังแว่วตามสายลม คล้ายกับรู้จักไคลน์มานานแล้วใครกัน…ชายหนุ่มรีบมองตามต้นเสียง จนกระทั่งได้พบนักสืบสจ๊วต ซึ่งเพิ่งกล่าวคำร่ำลากันเมื่อวานนี้เองหลังจากตั้งใจสำรวจอีกรอบ ไคลน์ได้พบนักสืบคาสลาน่าผู้รับงานคุ้มกันคุณหนูอาโดล รวมถึงผู้ช่วยของเธอ ลิเดีย“บังเอิญจังนะครับ” ไคลน์เผยรอยยิ้มเป็นมิตรขณะเดินเข้าไปหาสจ๊วตสจ๊วตขยับก้นเล็กน้อยเพื่อให้ไคลน์นั่งด้วยกันได้ พลางใช้มือตบเบาะ“อาจไม่ใช่ความบังเอิญก็ได้ ผมเคยอ่านเจอในนิตยสารสิ่งนี้คือปรากฏการณ์ทางจิตวิทยาชื่อ ‘ความบังเอิญเชื่อมโยง’ เนื้อหาระบุว่า ความบังเอิญของมนุษย์เกิดขึ้นได้เพราะจิตใต้สำนึกแต่ละคนเชื่อมโยงกันชั่วขณะ ส่งผลให้เลือก
ตัดสินใจเหมือนกัน…ฮะฮะ! ผมเล่นมุกน่ะครับ…แค่เล่นมุก”พร้อมกันนั้น ไอเซนการ์ดกล่าวแนะนำตัวไคลน์กับนักสืบทุกคน“ทางนี้คือมิสเตอร์เชอร์ล็อก·โมเรียตี้ อีกหนึ่งยอดนักสืบคนเก่ง”เมื่อได้ยินคำชมเชยจากไอเซนการ์ด ทั้งคาสลาน่าและนักสืบคนอื่นต่างมองไคลน์เป็นคนเก่งฉกาจมากฝีมือทันที่ชายหนุ่มพยักหน้ารับ ก่อนจะนั่งลงข้างสจ๊วตและหันไปซักถามเสียงแผ่ว“งานของมิสเ
