นกระทั่งเกือบเที่ยงวัน ชายหนุ่มวางกรรไกรพลางจ้องมองกระดาษรูปคนทั้งสามแผนตรงหน้า ลักษณะค่อนข้างหยาบ จากนั้นก็รำพันกับตัวเองไม่เคยคิดว่าจะต้องจริงจังกับงานฝีมือขนาดนี้มาก่อน!โชคยังดี แค่ต้องตัดกระดาษให้คล้ายมนุษย์ ไม่ใช่งานฝีมือซับซ้อนอย่างประดิษฐ์ดอกไม้หรือเย็บปักถักร้อย ขอแค่มีรูปทรงเหมือนคนก็เพียงพอถ้าไม่เพราะพลังนักมายากลช่วยให้ฝั่ามือและปลายนิ้วของเรานิ่งขึ้น การทดลองทำครั้งแรกคงล้มเหลวแน่…ไคลน์ลองใช้กระดาษรูปคนซึ่งทำมาเผื่อ ทดสอบพลัง ‘สลับตำแหน่งกับกระดาษ’ และยืนยันขีดความสามารถจนพึงพอใจมันนำกระดาษรูปคนซ่อนไว้ระหว่างปึกธนบัตร และสอดไว้ในกระเปั๋าเสื้อตามปรกติ
ขณะกำลังจะออกจากบ้านเพื่อไปกินมื้อเที่ยงในร้านหรู ต่อด้วยแวะเข้าชมคณะละครสัตว์เพื่อผ่อนคลายสมอง เสียงกริ่งบ้านพลันดังกังวานกะทันหันงานใหม่…? จะว่าไป โฆษณาบนหนังสือพิมพ์เบ็คลันด์โพสของเราใกล้หมดอายุแล้วสินะ…ไคลน์ผู้สวมเสื้อเชิ้ตและเสื้อขนสัตว์ทับ เดินตรงไปยังประตูหน้าและใช้มือจับลูกบิดพร้อมกันนั้น ภาพของผู้มาเยือนได้ผุดขึ้นในนิมิตลางสังหรณ์อีกฝั่ายคือชายวัยสี่สิบ อ้วนมาก แม้แต่การทรงตัวยืนยังทำได้ลำบากดวงตาหรี่เล็กกว่าปรกติเนื้อจากถูกก้อนเนื้อรอบนอกเบียดเสียด ผิวหนังหยาบกร้านแต่ขาวผ่อง มือข้างหนึ่งถือไม้ค้ำสุภาพบุรุษ ศีรษะสวมหมวกทรงสูงปีกกว้างแม้ว่ากรุงเบ็คลันด์จะมีอากาศหนาวเย็นในเดือนตุลาคม แต่หน้าผากของอีกฝั่ายกลับชุ่มฉ่ำไ
