ปด้วยเม็ดเหงื่อ
ด้านข้างเป็นคนรับใช้สองคนในโค้ทสีแดง คอยพยุงไม่ให้ชายวัยสี่สิบล้มหงายหลังไม่รู้จักแฮะ…ไคลน์พึมพำพร้อมกับเปิดประตูโดยไม่รอให้ภาพนิมิตหายไป“ทิวาสวัสดิ์ครับ วันนี้อากาศร้อนเป็นบ้าเลยว่าไหม?”สุภาพบุรุษร่างท้วมหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาปาดเหงื่อขณะกล่าว สายลมเย็นเฉียบพลันพัดผ่าน ส่งผลให้คนรับใช้ทั้งสองออกอาการสั่นเทา“ทิวาสวัสดิ์ครับ มีอะไรให้ผมรับใช้หรือ” ไคลน์ซักถามสุภาพ“นักสืบเชอร์ล็อก·โมเรียตี้ใช่ไหม? ผมมีงานให้คุณทำ” ชายวัยกลางคนยิ้มแห้ง “จริงสิ…ลืมแนะนำตัวไปเลยผมคือร็อค·คอร์โรมัน เป็นพ่อค้าอัญมณี”“เชิญเข้ามาข้างในก่อน” ไคลน์ยิ้มพร้อมกับขยับตัวเปิดทาง
ร็อค·คอร์โรมันย่างกรายด้วยฝีเท้าแน่นหนัก ก่อนจะทิ้งตัวลงบนโซฟาสภาพค่อนข้างเก่าภายในห้องนั่งเล่น ส่งผลให้เกิดเสียงเสียดสีคล้ายกับพยายามประท้วง“ขอทราบรายละเอียดด้วยครับ” ไคลน์ควักเหรียญเพนนีออกมาควงเล่นระหว่างนิ้วอย่างชำนาญร็อคถอนหายใจยาว“ผมต้องการให้คุณช่วยปกปั้องลูกชายของผมจนถึงบ่ายวันพรุ่งนี้ เขาบังเอิญไปทำให้กลุ่มคนเสียสติไม่พอใจ”“ถึงบ่ายวันพรุ่งนี้? คุณทราบวิธีแก้ปัญหาแล้วหรือ…ทำไมถึงไม่แจ้งตำรวจ?” ไคลน์ซักถามอย่างใจเย็นร็อคเงียบงันหนึ่งอึดใจ ก่อนจะเริ่มอธิบาย“อาโดลเข้าไปพัวพันกับองค์กรไม่ดี ส่งผลให้เขาเคยทำตัวไม่ดีตามกลุ่มคนเหล่านั้น…ถ…ถึงจะไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรนัก แต่ก็ผิดกฎหมายแน่นอน และมากพอจะทำให้ติดคุกด้วยดังนั้น ถ้าไ
