อกเทาเพียงไม่นานก็ถูกสะท้อนกลับมาอย่างปริศนาผ่านม่านหมอกสีเทาลึกลับแสงสว่างดังกล่าวสลายไปและค่อยๆ ก่อตัวกลายเป็นกระดาษหนังมายา เนื้อความด้านในเขียนไว้ด้วยภาษาฟุซัคโบราณว่า“4 มกราคม ปี 1350 แปดนาฬิกา ณ ลำธารหุบเขาบาบูร์”อุปกรณ์สื่อสารแห่งศาสตร์เร้นลับ? เข็มกลัดชิ้นนี้จะทำการส่งข้อความออกไป จากนั้นก็ร้องขอข้อมูลปัจจุบัน และปิดท้ายด้วยการส่งข้อมูลกลับมาแจ้งวันเวลาโดยละเอียดพร้อมกับจุดนัดหมาย? ชายหนุ่มนั่งตรึกตรองสถานการณ์เมื่อครู่ จากนั้นก็วิเคราะห์เกี่ยวกับหลักการของเข็มกลัดลึกลับชิ้นนี้
1350 คือปีหน้า…ลำธารหุบเขาบาบูร์ตั้งอยู่ใกล้กับแม่น้ำทัสซอค บริเวณปากทางก่อนไหลเข้าสู่กรุงเบ็คลันด์ วันเวลาถูกแจ้งอย่างละเอียด แต่พิกัดนัดพบกลับคลุมเครือ…ลำธารหุบเขาดังกล่าวมีความยาวเกือบหนึ่งร้อยเมตรเลยทีเดียว…บางทีเข็มกลัดชิ้นนี้อาจมีระบบช่วยระบุตำแหน่งอย่างละเอียดหลังจากเดินทางไปถึงจุดหมายแล้ว…ไคลน์นั่งพิจารณาเข็มกลัดจากทุกมุม พยายามศึกษาสัญลักษณ์ คาถาและอักขระอย่างละเอียด เผื่อว่าตนจะลองสร้างเลียนแบบในอนาคตแต่น่าเสียดาย ในเมื่อไม่ได้เป็นเหยี่ยวราตรีอีกแล้ว ความรู้ด้านศาสตร์เร้นลับของตนจึงไม่พัฒนาขึ้นจากแต่ก่อนเลย เพราะไม่มีคาบสอนของลุงนีลล์และเอกสารลับให้อ่าน จึงจำเป็นต้องรีบหาแหล่งความรู้เพิ่มเติมโดยเร็วหลังจากก้มหน้าไตร่ตรองหลายนาที่ ไคลน์ยอมถอดใจอย่างไม่มีทางเลือก
ส่วนวลี ‘สามารถเข้าร่วมได้ถ้า
