้ายผู้อื่นตลอดเวลา จนกว่าความต้องการจะถูกเติมเต็มอีกครั้ง”“น่ากลัวจัง…” ออเดรย์ถอนหายใจด้วยสีหน้าหวั่นวิตก เธอไม่กล้าจินตนาการภาพเหตุการณ์อย่างละเอียด
ไคลน์บนเก้าอี้ในตำแหน่งประธาน นั่งฟังอย่างเงียบงันพลางครุ่นคิดบางสิ่งหลังจากเล่าคดีฆาตกรรมต่อเนื่องในกรุงเบ็คลันด์จบ เด็กสาวหันไปมองทางแฮงแมนพร้อมกับเรียบเรียงคำพูด“มิสเตอร์แฮงแมน ดิฉันสงสัยเรื่องหนึ่งมานานแล้ว ในทุกการชุมนุมลับ แทบจะไม่มีใครขายสูตรโอสถเลย หรือถึงจะมีแต่ก็ปิดการขายได้ยากมาก เหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น?”อัลเจอร์หัวเราะในลำคอ“เพราะว่าสูตรโอสถมีโอกาสถูกปลอมแปลงได้ง่าย ในเมื่อเป็นชุมนุมลับ ความสนิทสนมและความเชื่อใจจึงหาได้ยากส่งผลให้ไม่มีใครกล้านำชีวิตตัวเองเข้าเสี่ยงอย่างเปล่าประโยชน์…หรือคุณจะเตรียมวัตถุดิบไว้สองชุดและปรุงให้สัตว์เลี้ยงดื่มก่อน? คงไม่มีใครบ้าพอจะทำเช่นนั้นแน่ สิ้นเปลืองโดยใช่เหตุ”“…” ออเดรย์พลันรู้สึกผิดถนัด
“และค่าใช้จ่ายไม่ได้มีแค่นั้น เนื่องจากสัตว์เลี้ยงมีโอกาสคลุ้มคลั่งจากโอสถง่ายกว่ามนุษย์ คุณต้องจ้างผู้วิเศษสักสองสามคนคอยปกปั้องระหว่างทดลอง ส่งผลให้ผู้วิเศษส่วนใหญ่ไม่กล้าซื้อสูตรโอสถอย่างสุ่มเสี่ยง” อัลเจอร์เสริม“…” ออเดรย์รู้สึกผิดยิ่งกว่าเก่านักเดินเรือหนุ่มมิได้ตระหนักถึงท่าทีผิดปรกติของเด็กสาวจึงเล่าต่อด้วยสีหน้าเรียบเฉย“ด้วยเหตุนี้ เจ้าของชุมนุมต้องมีพลังตรวจสอบความถูกต้องของโอสถ และต้องได้รับควา
